آينده. صيغه تثنيه مذكّر است از فعل امر حاضر، صحيح و مجرّد و

معلوم. اِضْرِباا بر وزن اِفْعِلاا. همزه، علامت امر حاضر، ضاد فاء

الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، الف، علامت تثنيه و ضمير

فاعل است.

اِضْرِباا امر است از تَضْرِباانِ، تاء كه حرف مضارع بود از اولش

انداختيم ما بعد حرف مضارع ساكن و ابتداء بساكن محال بود محتاج

شديم به همزه وصل، به عين الفعلش نظر كرديم مكسور بود، همزه

وصل مكسوره در اولش درآورديم و آخرش را وقف كرديم، نون اعرابى

به وقفى بيفتاد اِضْرِباا شد.

اِضْرِبُوا: يعنى بزنيد شما گروه مردان حاضر در زمان حال يا زمان

آينده. صيغه جمع مذكّر است از فعل امر حاضر، صحيح و مجرّد و

معلوم. اِضْرِبُوا بر وزن اِفْعِلُوا، همزه، علامت امر حاضر، ضاد فاء

الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، واو، علامت جمع مذكّر و

هَم ضمير فاعل.

اِضْرِبُوا امر است از تَضْرِبُونَ، تاء كه حرف مضارع بود از اولش

برداشتيم مابعد تاء، ساكن و ابتداء بساكن محال بود محتاج شديم به

همزه وصل و نظر به عين الفعل او كرديم مكسور بود، همزه وصل

مكسوره در سرش درآورديم و آخرش را وقف كرديم، نون اعرابى به

وقفى بيفتاد اِضْرِبُوا شد.

و آن سه كه مؤنّث را بود: اِضْرِبى، اِضْرِباا، اِضْرِبْنَ.