اِضْرِبى: يعنى بزن تو يك زن حاضره در اين زمان يا زمان آينده.

صيغه مفرده مؤنّث است از فعل امر حاضر، صحيح و مجرّد و معلوم.

اِضْرِبى بر وزن اِفْعِلى، همزه، علامت امر حاضر، ضاد فاء

الفعل، راء عين الفعل، باء لام الفعل، ياء، علامت مخاطبه مؤنّث و

هَم ضمير فاعل است.

اِضْرِبى امر است از تَضْرِبِينَ، تاء كه حرف استقبال است از اولش

انداختيم ما بعد تاء، ساكن، ابتداء بساكن محال بود محتاج شديم به

همزه وصل، نظر به عين الفعل او كرديم مكسور بود، همزه وصل

مكسوره در اولش درآورديم و آخر را وقف نموديم، نون اعرابى به وقفى

بيفتاد اِضْرِبى شد.

اِضْرِباا: يعنى بزنيد شما دو زنان حاضره در زمان حال يا زمان آينده.

صيغه تثنيه مخاطبه مؤنّث است از فعل امر حاضر، صحيح و مجرّد و

معلوم.

اِضْرِباا بر وزن اِفْعِلاا، همزه، علامت امر حاضر، ضاد فاء الفعل،

راء عين الفعل، باء لام الفعل، الف علامت تثنيه و ضمير فاعل.

اِضْرِباا امر است از تَضْرِباانِ، تاء كه حرف استقبال بود از اولش

برداشتيم، ما بعد حرف مضارع ساكن، ابتداء بساكن محال بود

محتاج شديم به همزه وصل، نظر به عين الفعل او كرديم مكسور بود

همزه وصل مكسوره در اولش درآورديم وآخرش را وقف كرديم، نون

اعرابى به وقفى بيفتاد اِضْرِباا شد.