نفى در ماضى كرد لَمْ يَضْرِباا شد.

لَمْ يَضْرِبُوا: يعنى نزده اند ايشان گروه مردان غايب در زمان گذشته.

صيغه جمع مذكّر غايب است از فعل جحد، صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ يَضْرِبُوا در اصل يَضْرِبُونَ بود(جمع مذكّر غايب بود از فعل

مضارع)خواستيم جمع مذكّر غايب بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنىً، لفظًا نون عوض رفع را

به جزمى ساقط كرد، و معنىً نقل كرد معناى مضارع را بسوى ماضى

و نفى در ماضى نمود لَمْ يَضْرِبُوا شد.

وآن سه كه مؤنّث را بود: لَمْ تَضْرِبْ، لَمْ تَضْرِباا، لَمْ يَضْرِبْنَ.

لَمْ تَضْرِبْ: يعنى نزده است او يك زن غايبه در زمان گذشته.

صيغه مفرده مؤنّث غايبه است از فعل جحد، صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ تَضْرِبْ در اصل تَضْرِبُ بود(مفرده مؤنّث غايبه بود از فعل

مضارع)خواستيم واحده مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنىً، لفظًا حركت آخر را به

جزمى ساقط گردانيد، و معنىً نقل كرد معناى مضارع را بسوى ماضى

و نفى در ماضى كرد لَمْ تَضْرِبْ شد.

لَمْ تَضْرِباا: يعنى نزده اند ايشان دو زنان غائبه در زمان گذشته. تثنيه

مؤنّث غايبه است از فعل جحد، صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ تَضْرِباا در اصل تَضْرِباان بود، (تثنيه مؤنّث غايبه بود از فعل