مضارع) خواستيم تثنيه مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل جحد لم جازمه بر

سرش درآورديم دو عمل كرد لفظًا و معنىً لفظًا نون اِعْرَابى را به جزمى

ساقط كرد و معنىً نقل كرد معناى مضارع را بسوى ماضى و در ماضى

نفى كرد لَمْ تَضْرِباا شد.

لَمْ يَضْرِبْنَ: يعنى نزده اند ايشان گروه زنان غايبه در زمان گذشته.

صيغه جمع مؤنّث غايبه است از فعل جحد، صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ يَضْرِبْنَ در اصل يَضْرِبْنَ بود(جمع مؤنّث غايبه بود، از فعل

مستقبل)خواستيم جمع مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

بر سرش درآورديم، لفظًا عمل نكرد زيرا كه نون علامت جمع مؤنّث

است نه عوض رفع (وَالْعَلاامَةُ لاا تُغَيَّرُ وَلاا تُحْذَفُ) و لكن معنىً عمل

كرد معناى مضارع را نقل بسوى ماضى و نفى در ماضى نمود لَمْ

يَضْرِبْنَ شد.

وآن شش كه مخاطب را بود سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را.

آن سه كه مذكّر را بود: لَمْ تَضْرِبْ، لَمْ تَضْرِباا، لَمْ تَضْرِبُوا.

لَمْ تَضْرِبْ: يعنى نزدى تو يك مرد حاضر در زمان گذشته. صيغه

مفرد مذكّر حاضر است از فعل جحد، صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ تَضْرِبْ در اصل تَضْرِبُ بود(مفرد مذكّر مخاطب بود از فعل

مضارع)خواستيم مفرد مذكّر حاضر بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنىً، لفظًا عمل كرد حركت

آخر را به جزمى ساقط كرد، معنىً عمل كرد نقل كرد معناى مضارع