مضارع) خواستيم مفرده مؤنّث حاضره بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنىً، لفظًا نون اعرابى را به

جزمى ساقط كرد. و معنىً نقل كرد معناى مضارع را بسوى ماضى و

نفى در ماضى كرد لَمْ تَضْرِبِى شد.

لَمْ تَضْرِباا: يعنى نزده ايد شما دو زنان حاضره در زمان گذشته. صيغه

تثنيه مؤنّث حاضره است از فعل جحد، صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ تَضْرِباا در اصل تَضْرِباانِ بود(تثنيه مؤنّث مخاطبه بود از فعل

مضارع)خواستيم تثنيه مؤنّث حاضره بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

بر سرش درآورديم دو عمل كرد: لفظًا و معنىً لفظًا نون اعرابى را به

جزمى ساقط نمود، و معنىً نقل كرد معناى مضارع را بسوى ماضى و

نفى در ماضى كرد لَمْ تَضْرِباا شد.

لَمْ تَضْرِبْنَ: يعنى نزده ايد شما گروه زنان حاضره در زمان گذشته.

صيغه جمع مؤنّث حاضره است از فعل جحد صحيح و مجرد و معلوم.

لَمْ تَضْرِبْنَ در اصل تَضْرِبْنَ بود(جمع مؤنّث مخاطبه بود از فعل

مضارع)خواستيم جمع مؤنّث حاضره بنا كنيم از فعل جحد، لم جازمه

در سرش درآورديم، لفظًا عمل نكرد زيرا نون علامت جمع مؤنّث است

نه عوض رفع، و معنىً عمل كرد نقل نمود معناى مضارع را بسوى

ماضى و نفى در ماضى كرد لَمْ تَضْرِبْنَ شد.

و آن دو كه حكايت نفس متكلّم را بود: لَمْ اَضْرِبْ، لَمْ نَضْرِبْ.