استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ يَضْرِباانِ شد.

هَلْ يَضْرِبُونَ: يعنى آيا مى زنند ايشان گروه مردان غايب در زمان

آينده. صيغه جمع مذكّر غايب است از فعل استفهام، صحيح و مجرد و

معلوم.

هَلْ يَضْرِبُونَ در اصل يَضْرِبُونَ بود(جمع مذكّر مغايب بود از فعل

مضارع)خواستيم جمع مذكّر غايب بنا كنيم از فعل استفهام، هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء نمود هَلْ يَضْرِبُونَ شد.

و آن سه كه مؤنّث را بود: هَلْ تَضْرِبُ، هَلْ تَضْرِباانِ، هَلْ

يَضْرِبْنَ.

هَلْ تَضْرِبُ: يعنى آيا مى زند او يك زن غايبه در زمان آينده. صيغه

مفرده مؤنّث غايبه است از فعل استفهام، صحيح و مجرد و معلوم.

هَلْ تَضْرِبُ، در اصل تَضْرِبُ بود(مفرده مؤنّث غايبه بود از فعل

مضارع)خواستيم كه مفرده مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل استفهام هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ تَضْرِبُ شد.

هَلْ تَضْرِباانِ: يعنى آيا مى زنند ايشان دو زنان غايبه در زمان آينده.

صيغه تثنيه مؤنّث غايبه است از فعل استفهام، صحيح و مجرد و معلوم.

هَلْ تَضْرِباانِ در اصل تَضْرِباانِ بود(تثنيه مؤنّث غايبه بود از فعل

مستقبل)خواستيم تثنيه مؤنّث غايبه بنا نمائيم از فعل استفهام، هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ تَضْرباانِ شد.