هَلْ يَضْرِبْنَ: يعنى آيا مى زنند ايشان گروه زنان غايبه در زمان آينده.

صيغه جمع مؤنّث غايبه است از فعل استفهام، صحيح و مجرد و معلوم.

هَلْ يَضْرِبْنَ اصلش يَضْرِبْنَ بود(جمع مؤنّث غايبه بود از فعل

مضارع)خواستيم جمع مؤنّث غايبه بنا كنيم از فعل استفهام، هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ يَضْرِبْنَ شد.

و آن شش كه مخاطب را بود: سه مذكّر را بود و سه مؤنّث را.

آن سه كه مذكّر را بود: هَلْ تَضْرِبُ، هَلْ تَضْرِباانِ، هَلْ تَضْرِبُونَ.

هَلْ تَضْرِبُ: يعنى آيا مى زنى تو يك مرد حاضر در زمان آينده.

صيغه مفرد مذكّر حاضر است از فعل استفهام، صحيح و مجرد ومعلوم.

هَلْ تَضْرِبُ در اصل تَضْرِبُ بود(مفرد مذكّر مخاطب بود از فعل

مستقبل)خواستيم مفرد مذكّر حاضر بنا كنيم از فعل استفهام، هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ تَضْرِبُ شد.

هَلْ تَضْرِباانِ: يعنى آيا مى زنيد شما دو مردان حاضر در زمان آينده.

صيغه تثنيه مذكّر مخاطب است از فعل استفهام، صحيح ومجرد و

معلوم.

هَلْ تَضْرِباانِ در اصل تَضْرِباانِ بود(تثنيه مذكّر حاضر بود از فعل

مضارع)خواستيم تثنيه مذكّر مخاطب بنا كنيم از فعل استفهام، هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ تَضْرِباانِ شد.