هَلْ تَضْرِبُونَ: يعنى آيا مى زنيد شما گروه مردان حاضر در زمان

آينده. صيغه جمع مذكّر مخاطب است از فعل استفهام، صحيح و مجرد

و معلوم.

هَلْ تَضْرِبُونَ در اصل تَضْرِبُونَ بود(جمع مذكّر حاضر بود از فعل

مضارع)خواستيم جمع مذكّر حاضر بنا نمائيم از فعل استفهام، هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل به انشاء كرد هَلْ تَضْرِبُونَ شد.

وآن سه كه مؤنّث را بود: هَلْ تَضْرِبينَ، هَلْ تَضْرِباانِ، هَلْ

تَضْرِبْنَ.

هَلْ تَضْرِبينَ: يعنى آيا مى زنى تو يك زن حاضره در زمان آينده.

صيغه واحده مخاطبه مؤنّث است از فعل استفهام، صحيح و مجرد و

معلوم.

هَلْ تَضْرِبينَ در اصل تَضْرِبينَ بود(مفرده مؤنّث حاضره بود از فعل

مضارع)خواستيم مفرده مؤنّث حاضره بنا نمائيم از فعل استفهام هل

استفهاميّه بر سرش درآورديم خبر را بدل كرد به انشاء هَلْ تَضْرِبينَ شد.

هَلْ تَضْرِباانِ: يعنى آيا مى زنيد شما دو زنان حاضره در زمان آينده،

صيغه تثنيه مخاطبه مؤنّث است از فعل استفهام، صحيح و مجرد و

معلوم.

هَلْ تَضْرِباانِ در اصل تَضْرِباانِ بود(تثنيه مؤنّث مخاطبه بود از فعل

مضارع)خواستيم تثنيه مؤنّث مخاطبه بنا كنيم از فعل استفهام، هل