مفهوم حديث: عبد الله بن عمر $ از رسول الله % روايت مي کند که ايشان فرمودند: هر گاه دو نفر با هم خريد و فروش کردند تا زماني که از هم جدا نشده اند و با هم هستند هر دوي آنها حق فسخ معامله را دارند , و اگر فروشنده يا مشتري به ديگري گفت که معامله را تمام کن و بر همين اساس خريد و فروش کردند حق فسخ معامله از بين مي رود , و حتي اگر هم از همديگر جدا نشده باشند معامله تمام شده به حساب مي آيد , و اگر بعد از اينکه با هم خريد و فروش کردند از همديگر جدا شدند و هيچکدام معامله را فسخ نکرد معامله تمام شده به حساب مي آيد.

252 ـ عَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ ^ وَهُوَ: قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ %: الْبَيِّعَانِ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يَتَفَرَّقَا، أَوْ قَالَ: حَتَّى يَتَفَرَّقَا، فَإِنْ صَدَقَا وَبَيَّنَا بُورِكَ لَهُمَا فِي بَيْعِهِمَا، وَإِنْ كَتَمَا وَكَذَبَا مُحِقَتْ بَرَكَةُ بَيْعِهِمَا.

واژه ها:

البيعان: فروشنده و مشتري.

بيّنا: بيان کردند. (دو نفر)

بُورِكَ: برکت افتاد.

کتما: کتمان کردند. (دو نفر)

محقت: از بين رفت.

مفهوم حديث: حکيم بن حزام ^ مي فرمايد: رسول الله % فرمودند: فروشنده و مشتري تا زماني که از هم جدا نشده اند حق فسخ معامله را دارند , اگر آن دو در معامله شان به همديگر راست گفتند و عيب و ايراد کالا را بيان کردند در معامله شان برکت مي افتد , و اگر پنهان کاري کردند و دروغ گفتند برکت معامله شان از بين مي رود.

بابُ ما يُنْهَى عنْهُ منَ البيوعِ

باب چيزهايي که خريد و فروش آن منع شده است