279 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ^ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ % قَالَ: مَطْلُ الْغَنِيِّ ظُلْمٌ، وَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ.

المَطْلُ: تاخير کردن.

أُتْبِعَ: حواله شد. صورت مساله چنين است: شخصي از ديگري طلبکار است , اگر وقت پرداخت بدهکاري فرا رسيد و بدهکار به طلبکار گفت: من از فلاني طلب دارم و تو طلبت را از او بگير , اين کار را حواله مي گويند.

المَلِيء: ثروتمند , دارا.

فليتبع: حواله را قبول کند.

مفهوم حديث: ابو هريره ^ مي فرمايد: رسول الله % فرمودند: تاخير کردن شخص ثروتمند در پرداخت بدهکاريش ظلم است , و اگر شخصي از شما از طرف بدهکار به شخص ثروتمندي حواله داده شد تا طلبش را بگيرد قبول کند.

279 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ^ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ %، أَوْ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ % يَقُولُ: مَنْ أَدْرَكَ مَالَهُ بِعَيْنِهِ عِنْدَ رَجُلٍ ـ أَوْ إنْسَانٍ ـ قَدْ أَفْلَسَ فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ مِنْ غَيْرِهِ.

واژه ها:

أَدْرَكَ: يافت.

أفلس: بدهکار شد , ورشکست شد.

مفهوم حديث: ابو هريره ^ مي فرمايد: رسول الله % فرمودند , يا شنيدم که رسول الله % ... مي فرمايند: اگر کسي دقيقا مالش را نزد شخصي که ورشکست شده است يافت او در گرفتن آن مال به عنوان طلبش از ديگران مستحقتر است.

280 ـ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ $ قَالَ: جَعَلَ ـ وَفِي لَفْظٍ: قَضَى ـ النَّبِيُّ % بِالشُّفْعَةِ فِي كُلِّ مَالٍ لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ , وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلا شُفْعَةَ.

واژه ها:

الشُّفْعَة: حق اولويت شريک در خريد سهميه ي شريکش.

لم يُقسم: تقسيم نشد.

وَقَعَتِ الْحُدُودُ: مرز بندي شد.