114 ـ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ^ قَالَ: كُنَّا نُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ % فِي شِدَّةِ الْحَرِّ، فَإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ جَبْهَتَهُ مِنَ الأَرْضِ بَسَطَ ثَوْبَهُ فَسَجَدَ عَلَيْهِ.

يُمَكِّنُ جَبْهَتَهُ مِنَ الأَرْضِ: پيشانيش را بر زمين مي گذارد.

بسط ثوبه: لباسش را پهن کرد.

مفهوم حديث: انس بن مالک ^ مي فرمايد: همراه رسول الله % در شدت گرما نماز ... مي خوانديم , اگر کسي از ما نمي توانست پيشانيش را بر زمين بگذارد لباسش را پهن مي کرد و بر آن سجده مي نمود.

115 ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ^ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ %: لا يُصَلِّي أَحَدُكُمْ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى عَاتِقِهِ مِنْهُ شَيْءٌ.

واژه ها:

الثوب الواحد: در قديم پوشش مرد عبارت بود از دو قطعه پارچه که اگر آن را بر نيم تنه ي بالا مي پوشيد رداء و اگر بر نيم تنه ي پايين مي پوشيد ازار مي گفتند , که امروزه شلوار و پيراهن همين حکم را دارند , و منظور از «الثوب الواحد» ازار مي باشد.

العاتق: بين بازو و اول گردن , شانه.

مفهوم حديث: ابو هريره ^ مي فرمايد: رسول الله % فرمودند: هيچ کس تنها در يک لباس که نتواند با مقداري از آن شانه اش را بپوشاند نماز نخواند.

توضيح: نهي از خواندن نماز با چنين حالتي در آغاز اسلام بود , و در نصوص ديگر جواز خواندن نماز با يک لباس که بتوان عورت خود را پوشانيد ثابت شده است.