116 ـ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ $ عَنِ النَّبِيِّ % أَنَّهُ قَالَ: مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا فَلْيَعْتَزِلْنَا أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ، وَأُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ، فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا , فَسَأَلَ، فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنْ الْبُقُولِ، فَقَالَ: قَرِّبُوهَا ـ إلَى بَعْضِ أَصْحَابِه كَانَ مَعَهُ ـ فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا، قَالَ: كُلْ، فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لا تُنَاجِي.

واژه ها:

الثوم: پياز سير.

البصل: پياز.

فليعتزلنا: از ما کناره بگيرد , با ما ننشيند.

ليعتزل مسجدنا: از مسجد ما کناره بگيرد , دور شود.

القِدْر: ديگ.

خضرات من بقول: حبوباتي که از سبزيجات هستند.

بعض أصحابه: منظور ابو ايوب انصاري ^ است.

أُنَاجِي مَنْ لا تُنَاجِي: من با کسي مناجات مي کنم که تو با آن مناجات نمي کني. منظور از مناجات در اين حديث آن چنانکه در احاديث ديگر وارد شده صحبت کردن با ملائکه است.

مفهوم حديث: جابر بن عبد الله $ از پيامبر % روايت مي کند که ايشان فرمودند: هر کس سير يا پياز بخورد به مسجد ما يا به ما نزديک نشود , و در خانه اش بماند. و براي ايشان ديگي از حبوبات آوردند , پيامبر % احساس کرد که از آن ديگ بوي بدي بلند مي شود , بنابر اين درباره ي محتواي آن ديگ پرسيدند , به ايشان گفتند که در اين ديگ حبوبات است , پيامبر % گفتند: اين ديگ را براي صاحب من (ابو ايوب انصاري ^) نزديک کنيد , وقتي ابو ايوب ديد که پيامبر % از آن نخورد او نيز از خوردنش اجتناب کرد , پيامبر % به او گفتند: بخور , زيرا من با کساني صحبت مي کنم که تو با آنها صحبت نمي کني. [1]

(1) منظور صحبت کردن با ملائکه است.