2 -فرستادن نامه هاي دعوي که امام عبدالعزيز بن محمد بن سعود بعنوان پيشواي دولتي که براساس دعوت بنياد نهاده شده بود به تمام مردم مي فرستاد. مانند اين نامه که مي نويسد: از عبدالعزيز بن سعود به سوي هر آن که اين نامه را در مي يابد خواه عرب باشد يا عجم و رومي اما بعد:

ما خدايي را ستايش مي کنيم که بجز او معبودي بحق نيست و تنها او اهليت ستايش کردن را دارا است، و از او درخواست مي کنيم که بر حبيب خويش در ميان مردم، و دوستش در ميان بندگانش و بهترين مخلوقش در روي زمين حضرت محمد مصطفي درود و سلام بفرستد، و نيز بر برادرانش که همانا پيامبران هستند و بر آل و اصحابش تا آن روز قيامت كه خدا وارث زمين خواهد بود درود و سلام بي پايان خويش را بفرستد. بعد به حضورتان مي رسانم که (محمد جانشين بر حق) به همراه حجاج پيش ما آمده و مدت زيادي نزد ما مانده است، و بر دين ما آگاهي کامل يافته و مي داند که به چه چيزي مردم را دعوت مي کنيم و بر سر چه با مردم مى جنگيم و به چه امر مي کنيم و از چه نهي مي کنيم و حقايق تمام آنچه که پيش ما است، برادرمان محمد آن را بازگو خواهد کرد.

و در اين جا ما بطور اجمال و خلاصه آن را برايتان مي گوييم:

آنچه که ما بر آن هستيم، و مخالف را به سوى آن دعوت مي كنيم، ما معتقد هستيم که عبادت نمودن خداوند حق خداوند بر بندگانش است و اين حق را هيچ کس بجز خدا ندارد، نه فرشتگان و نه پيامبران، و هيچ کس حق ندارد براي جلب نفع و دفع ضرر غير از خدا را فرا بخواند!! اگر چه پيامبر باشد يا فرشته و يا ولي، زيرا خداوند در کتاب خود مي فرمايد: {قُلْ إِنِّي لَا أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا (21) قُلْ إِنِّي لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَدًا (22) } (الجن: 21 - 22) تا آخر آنچه گفت [1] .

(1) - مرجع سابق: (1/ 143) .