«بگو: من مالك زيان و هدايتي براي شما نيستم. بگو: (اگر من نيز بر خلاف فرمانش رفتار كنم) هيچ كس مرا در برابر او حمايت نمي كند، و پناهگاهي جز او نمي يابم» .

3 -آنچه که امام محمد بن عبدالوهاب در نامه اي که به شيخ فاضل آل مزيد نوشته و مي گويد «اين امري که من را بخاطر آن مورد دشمني قرار دادند و آن را انکار کردند. اگر از هر عالمي در شام و يا يمن و يا هر کشور ديگري بپرسيد مي گويد: اين حق است و دين خدا و رسولش همين است و بس، ولي من در اينجا نمي توانم بگويم زيرا حکومت راضي نيست، ولي محمد بن عبدالوهاب آن را اظهار کرده و مي گويد زيرا حاکم و فرمانرواي مملکت او راضي است و او را همراهي و پشتيباني مي کند، اين سخن علما است که گمان مي برم آن را شنيده ايد و مي دانيد» [1] .

و وقتي که أمير سعود بن عبدالعزيز بن محمد بن سعود وارد مکه گرديد، براي علماي آنجا توضيح داد که هدف نخستين ابن عبدالوهاب، اخلاص در توحيد خدا، و او را به تنهايي عبادت کردن و امر به معروف و نهي از منکر است.

شيخ عبدالله بن شيخ محمد بن عبدالوهاب - رحمه الله -، مي گويد: حمد و ثنا و ستايش شايسته پروردگار است و درود و سلام بر محمد مصطفي و بر آل و اصحاب و تابعين او باد، اما بعد:

(1) - «الدرر السنيه في الأجوبه النجديه» جمع عبدالرحمن بن قاسم ص،: (59) .