و در اين مساله که، قرآن کلام خدا و غير مخلوق است، بدليل اين آيه: {إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ} (الأعراف: 54) . «پروردگار شما، خداوندى است كه آسمانها و زمين را در شش روز (شش دوران) آفريد; سپس به تدبير جهان هستى پرداخت; با (پرده تاريك) شب، روز را مي پوشاند; و شب به دنبال روز، به سرعت در حركت است; و خورشيد و ماه و ستارگان را آفريد، كه مسخر فرمان او هستند» .

ابو عبدالله محمد بن إسماعيل گفت: ابن عيينه مي گويد: خداوند خلق را از أمر جدا کرده و مي گويد: {أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (54) } (الأعراف: 54) . «آگاه باشيد كه آفرينش و تدبير (جهان) ، از آن او (و به فرمان او) ست! پر بركت (و زوال ناپذير) است خداوندى كه پروردگار جهانيان است!» .

و هر چه خير و شر است بوسيله قدر خداوند است، خداوند مي فرمايد: {قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ (1) مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ (2) } (الفلق: 1 - 2) . «بگو: پناه مي برم به پروردگار سپيدهء صبح. از شر تمام آنچه آفريده است» .

و نيز مي فرمايد: {وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ (96) } (الصافات: 96) .

«با اينكه خداوند هم شما را آفريده و هم بتهايى كه مى سازيد!» .

و مي فرمايد: {? ? ? ? ? ?} (القمر: 49) .

«ما همه چيز را به اندازه مقدّر و معيّن و به استوارى و محكمى تمام آفريده ايم! (اين آيه بر اثبات قَدَر سابق و ازلى خداوند متعال براى خلقش دلالت دارد، يعنى علم حق تعالى به اشياء قبل از وجود آنها و نوشتن و ثبت نمودن آنها در لوح محفوظ قبل از روى دادن آنهاست) » .