هر کس که در راه دعوت به سوي توحيد خالص و عقيده پاک صادقانه عمل کرده باشد. بدون شک در زمينة اتحاد و وحدت مسلمانان خالصانه قدم بر داشته است.

و اين از بزرگترين مسائلي است که بايد علما و دعوتگران در هر عصر و زمانه اي به آن توجه نمايند و آن را سر لوحه کار خود قرار دهند، و اينکه: وحدت و ائتلاف قرينه توحيد، و جدايي و اختلاف قرينه ي هوي و بدعت و دو دلي است.

و ابن تيميه واقعًا يک دعوتگر واقعي بسوي توحيد خالص بود، و دعوتگر راستين بسوي عقيدة پاکي بود که مردم را از گمراهي مي رهاند، و در عين حال يک دعوتگر واقعي بسوي اتحاد و همبستگي ميان مسلمانان بود.

و از گفته هاي گوهربار ابن تيميه در اين زمينه که به آن هم عمل نمود اين بود که مي فرمايد: مردم همه مي دانند که ميان حنبلي ها و اشعري ها اختلاف و نفرت وجود داشت و من يکي از کساني بودم که به شدت براي همبستگي مسلمانان مي کوشيدم و خواستار اتحاد و وحدت آنان بودم و بعد از مدتي هيچ گونه نفرت و دو دستگي ميان مسلمانان نماند، و توضيح دادم که اشعري از بزرگترين علماي منتسب به امام احمد مي باشد که پيرو و يار و ياور او بود همانگونه که اشعري خود در کتابهايش مي گويد [1] .

(1) - مرجع سابق: (3/ 227 - 228) .