عليه وسلّم ولم اطّلع على صحّة خبره وتتبّعت كتاب المعارف لابن قتيبه وغيره فما وجدت في اولاد عثمان من يسمّى زيدا ولا زيدان، ويقال الألف والنّون فيه للتّثنيه لا للألحاق لأنّ ضجيعه في قبره يسمّى زيدا ايضا فهما زيدان، وهو مزار مبارك رفعه واعلاه الصّاحب الكثير الخير الجزيل النّوال فخر الدّين محمّد «1» السّلمانى من اولاد سلمان الفارسى «2» رضى اللّه عنه ومدفنه هناك رحمة اللّه عليهم «3» .

(1) - در هرسه نسخه نام اين شخص «محمّد» مسطور است بهمان نحو كه چاپ كرده ايم، ولى در شيرازنامه ص 158 نام او «عبد الرّحيم» مرقوم است،- بافحص بليغ هيچگونه اطّلاعى در خصوص اين شخص نتوانستيم بدست بياوريم،

(2) - كلمات «من اولاد سلمان الفارسى» را در ب ندارد.

(3) - در اينجا پس از ختم اين شرح حال در ترجمه فارسى اين كتاب بقلم پسر مؤلّف عيسى بن جنيد ص 63 ترجمه حال شخص ذيل را كه در هيچيك از سه نسخه عربى موجود نيست علاوه دارد:

«شيخ زين الدين على كلاه، از مشايخ صاحب وقت خود بود وبسيار لطف وبخشش با مردم داشت وميگويند تسخير جنّيان كرده وتمكّن احوال در اقوال وافعال هرچه تمامتر داشت وجماعتى از اكابر كه بحضور پرنور او رسيده اند از [او] غرايب حكايات وعجايب مقالات نقل ميكنند، وشيخ حاجى ابراهيم خنجى وشيخ عفيف الدّين كازرونى ومولانا كمال الدّين از مريدان وى بودند ومرقد شريف او در همسايه شيخ زيدان است رحمة اللّه عليه» انتهى،- شرح حال شيخ حاجى ابراهيم خنجى مذكور در ترجمه فارسى كتاب حاضر ص 67 بلافاصله بعد از ترجمه احوال نمره 78 مسطور است، ودر رياض العارفين ص 109 نيز ترجمه حالى ازين شيخ زين الدّين على كلاه بعنوان «علىّ شيرازى» مذكور است با بعضى زوايد كه مانند غالب مسطورات آن كتاب بايد با نهايت احتياط تلقّى شود، در فارسنامه ناصرى 2: 149 نيز فقط يك سطر ترجمه حال او را نگاشته است،