محمّد بن الصّفى «1» ومولانا صفىّ الدّين ابو الخير السّيرافّى «2» والقاضى مجد الدّين اسمعيل بن نيكروز الفالى «3» والقاضى جمال الدّين المصرى «4» ومولانا امام الدّين البيضاوى «5» واستجاز من شيوخ الأطراف وراسلهم وارسلوه اجازات عالية ولم يسافر قطّ وكانت احواله تقتضى ذلك وفتح اللّه عليه ابواب السّعادات ويسّر له اسباب الزّيادات والمرادات وتأسّى بطريقته خلائق لا يحصون وكان يذكّر في مسجد جدّه «6» بباغ نو ولم يجاوز ذلك وكان الأتابك ابو بكر «7» مريدا له ومعتقدا

-بقيه از صفحه قبل

فارسى بجاى موحّده)، ب: التوريشى، شيرازنامه 58: توره بشتى، تاريخ آل مظفّر از محمود گيتى مطبوع در آخر گزيده، تورايشتى، در سمط العلى ومجمل فصيح خوافى كه بسيار مكرّر نام صاحب ترجمه درين دو آمده همه جا در هردو كتاب مزبور مطّردا وبدون استثنا اين كلمه «تورانبشتى» يا «تورانپشتى» مرقوم است بزيادتى الف ونونى در آخر «تور» ، و «بشتى» گاه با باء موحده وگاه با باء فارسى، با فحص شديد در كتب مسالك وممالك وكتب جغرافياى جديد ذكرى از اين قريه يا قصبه توربشت يا تورپشت يا توران پشت نيافتم، ولى بقرينه تصريح سبكى 5: 146 وفصيح خوافى در حوادث سنه 656 كه صاحب ترجمه اهل شيراز يا ساكن شيراز بوده وسپس از آنجا بكرمان آمده ودر آنجا اقامت گزيده ظاهرا چنان استنباط ميشود كه مسقط الرأس او تورپشت يا توران پشت مزبور بايستى يا در فارس يا در يكى از نواحى مجاوره آن ولايت واقع باشد، ودر حقيقت برحسب تحقيقى كه بخواهش نگارنده برادر من احمد عبد الوهابى مقيم كرمان وناظر مالى لشكر هفت آن ناحيه از اهالى مطّلع آن نواحى بعمل آورده هنوز قريه باسم توران پشت (يا بتلفّظ اهالى محل: تورون پشت) در 25 كيلومترى جنوب غربى يزد و8 الى 10 كيلومترى شمال تفت در دامنه شيركوه موجود است واين قريه در كنار معدن سنگ مرمر واقع است واهالى آنجا قريب سيصد الى چهارصد نفر ميباشند واغلب سنگ تراش اند، پس از تعيين موضع اين قريه رجوع كرديم بنقشه بسيار متقن دقيقى كه اشتال) A .F .STAHL ( آلمانى رئيس پستخانه ايران در سنه 1896 ميلادى رسم نموده ودر شهر گوتا(آلمان) بطبع رسانيده وديديم كه نام اين قريه بأملاى تورون پشت Turunpuscht . ) يعنى بطبق تلّفظ محلى) صريحا واضحا در آن نقشه در همان موقعيتى كه در فوق شرح داديم مرقوم است،

(1) - رجوع شود بنمره 275 از تراجم كتاب حاضر،

(2) - رجوع شود بنمره 298 از تراجم،

(3) - رجوع شود بنمره 291 از تراجم،- م الفالى را ندارد،

(4) - رجوع شود بنمره 250 از تراجم،

(5) - رجوع شود بنمره 212 از تراجم.

(6) - «جدّه» را در م ب ندارد

(7) - يعنى اتابك ابو بكر بن سعد بن زنگى (623 - 658) از ملوك سلغرى فارس وممدوح معروف سعدى،