ارجو بركته في الدّارين، توفّى في سنة ... وسبعمائة «1» * ودفن في بقعته عند ابيه وممّا كتب لى بخطّه:

بالجدّ يعلو الفتى والّا ... فليس يغنى ابّ وجدّ

وليس يجدى عليك كدّ ... ان كان يكدى عليك جدّ

رحمة اللّه عليهم.

250 -القاضى جمال الدين ابو بكر بن يوسف المصرى «2»

مفتى زمانه ووحيد اوانه ولى امور شرعيّات المسلمين بنيابة السيّد القاضى

(1) - جاى آحاد وعشرات در هرسه نسخه خالى است،- در شيرازنامه ص 135 وهمچنين در نسخه خطّى همان كتاب مورّخه 833 در اواخر شرح حال پدر صاحب ترجمه امام الدين داود گويد:

«خلف نامدارش شيخ الأسلام افصح المتكلّمين فريد الملة والدين عبد الودود خليفه عهد وقايم مقام آن ائمه كبار واسلاف بزرگوار است واكنون مقتداى قوم وشيخ الأسلام شيراز است متع اللّه المسلمين بطول حياته» انتهى، وچون تأليف شيرازنامه در حدود سنه 745 بوده پس واضح است كه صاحب ترجمه حاضر بنحو قدر متيقن تا حدود سنه مزبوره در حيات بوده است،- تنبيه، از اين ستاره يعنى از كلمه «و دفن» تا كلمه «الفزارية» در سطر 8 از ص 362 از نسخه ق ساقط است، واين سقط سهو ناسخ نيست بلكه دو ورق تمام از اوراق ق در صحافى از بين افتاده است،-

(2) - چنين است عنوان در ب م،- شرح احوال مستقلّى از صاحب ترجمه جز در همين كتاب حاضر وجز در شيرازنامه در هيچ جاى ديگر نيافتم وفقط بعضى اشارات مختصرى راجع باو در نظام التواريخ قاضى بيضاوى ووصّاف ومجمل فصيح خوافى بنظر رسيد كه تكميلا للفائدة عين عبارت آنها ذيلا مذكور خواهد شد وبغير اين چند مأخذ مذكور در هيچيك از كتب تواريخ ورجال چه عربى وچه فارسى مطلقا واصلا از او ذكرى ونشانى نيافتم،- در نظام التواريخ چاپ ايران ص 89 در فصل سلطنت اتابك ابو بكر بن سعد بن زنگى گويد: «و قضاء ممالك فارس در عهد اتابك ابو بكر بقاضى سعيد جمال الدين ابى بكر مصرى رحمة اللّه عليه واولاد قاضى القضاة اعظم ولىّ شهيد امام الدّين ابو القاسم عمر بن محمّد [يعنى پدر خود قاضى عبد اللّه بيضاوى صاحب نظام التواريخ، رجوع شود بنمره 212 از تراجم كتاب حاضر] مفوّض بود» ، در تاريخ وصّاف ص 158 در فصل سلطنت همان اتابك ابو بكر گويد: «و در عهد او قاضى علّامه جمال الدّين ابو بكر المصرى رحمة اللّه عليه كه جامع ادبى النّفس والدّرس وناصب رايتى العقل والنّقل بود در زيّ خرقه بشيراز بقيه در صفحه بعد