(15) - ص 110: مولانا شمس الدين محمد بن احمد الحكيم الكيشى،- چنانكه در حواشى ذيل صفحات بيان نموديم كيشى بكاف مكسوره وسكون ياء مثنّاة تحتانيّة وشين معجمه ودر آخر ياء نسبت منسوب است بجزيره كيش كه از جزاير معروف خليج فارس است، شرح احوال اين شمس الدين كيشى را مستقّلا جز در كتاب حاضر وجز در فارسنامه ناصرى ج 2 ص 317 (كه او نيز قطعا از روى همين كتاب حاضر برداشته بدون تسميه مدرك) در هيچ مأخذ ديگرى نيافتم، ولى در بعضى مؤلّفات ديگر كه اسامى آنها بعد ازين مذكور خواهد شد متفرّقه واستطرادا بعضى اطّلاعات راجع بصاحب ترجمه واساتيد او وتلامذه او وتنقّلات او وتاريخ وفات او بدست آورديم كه ذيلا محض تكميل فائده بترتيب زمانى بنقل آنها مبادرت مينمائيم:

1 -قطب الدّين محمود بن مسعود شيرازى معروف بعلّامه شيرازى متوفّى در سنه 710 هجرى در شرح خود بر كلّيّات قانون ابن سينا در ضمن تعداد اساتيد خود از جمله شمس الدّين كيشى صاحب ترجمه را شمرده بعبارت ذيل: «فشرعت في كلّيّات القانون عند عمّى سلطان الحكماء ومقتدى الفضلاء كمال الدّين ابى الخير بن المصلح الكازرونى ثمّ على الامام المحقّق والحبر المدقّق شمس الملّة والدّين محمّد بن احمد الحكيم الكيشى ثمّ على علّامة وقته وهو شيخ الكلّ في الكلّ شرف الدّين [بن] الزّكىّ البوشكانى «1» فانّهم كانوا مشهورين بتدريس هذا الكتاب وتمييز قشره من اللّباب ومتعيّنين لحلّ مشكلاته وكشف معضلاته سقى اللّه ثراهم وجعل الجنّة مثواهم»،

2 -علّامه حلّى جمال الدّين حسن بن يوسف بن علّى بن المطهّر متوفّى در 21 محرّم سنه 726 در اجازه مطوّل خود موّرخه 25 شعبان سنه 723 براى علاء الدّين علىّ بن ابراهيم يكى از بنى زهره علويّين حلبيّين كه عين آن اجازه را مرحوم مجلسى در جلد 25 بحار الانوار ص 21 - 28 نقل كرده است در ضمن تعداد اساتيد خود ومؤلّفات آنها از جمله صاحب ترجمه را مى شمرد بعبارت ذيل (ص 22 از جلد مذكور بحار الانوار) : «و من ذلك جميع ما صنّفه الشّيخ المعظّم شمس الدّين محمّد بن احمد

(1) - يعنى صاحب ترجمه شماره 214 از تراجم كتاب حاضر ص 297 - 299،-