فدفن في محلّه المعروف به «1» وقيل كان قبره خافيا ما اطّلعوا عليه حينا حتّى رآه احد من النّاس يريد عمارة في تلك الأرض فاطّلع على حفير فنظر فيه فرأى رجلا جسيما وسيما طويلا مدفونا مع اسلحته وثيابه وفى يده خاتم نقش عليه اسمه ونسبه فعلموا ذلك وجعلوا تربته مزارا، ولزيارة تربته اثر ظاهر قد جرّبوها والحلف

- [بقيه از صفحه قبل]

تا اينجا صحبت از املاى نام اين قلعه بود امّا موقعيّت آن چون مرحوم فرصت شيرازى در كتاب «آثار عجم» از همه كس بهتر وصف مشبع مفيدى ازين قلعه نموده ما بنقل خلاصه مسطورات وى ذيلا اكتفا ميكنيم، در ص 416 - 418 از كتاب مزبور متن وحاشيه گويد:

«قلعه بندر» قلعه ايست در سمت شرقى شيراز بمسافت كمتر از ميلى وباغ دلگشا در پايه آن قلعه واقع شده وآن قلعه را قهندز نيز گويند بضمّ قاف وكسر دال وآن معرّب كهن دز است بمعنى قلعه كهن واين اسم عامّ است براى هر قلعه كهنه چنانكه در بلاد ديگر هم قلعه هائى هست كه آنها را قهندز مينامند، وقلعه مذكوره را فهندز بفتح فاء نيز نوشته اند، بهر صورت مانعة الجمع نخواهد بود كه هم قهندز باشد عموما وهم فهندز خصوصا امّا در اين اوقات بقلعه بندر اشتهار دارد وبندر جائى را گويند كه محلّ صدور وورود تجّار باشد وبيشتر لب دريا را گويند ومعروف است كه قلعه بندر وقتى اطراف آن تا بمسافتى آب بوده كه بكشتى عبور مى نموده اند ولى حقيقت آن معلوم فقير نشده [اين وجه تسميه قلعه بندر بكلّى عاميانه وواهى است ومنشأ آن جهل بنام اصلى قديمى اين قلعه است كه چنانكه سابق گفتيم پهندر بوده وسپس بكثرت استعمال پهندر- پندر- بندر شده است- ناشر] وآن كوهى است طبيعى ارتفاع چندانى ندارد ويكطرف آن دامنه دار است ومنتهى بصحرا ميشود واطراف ديگرش اتّصال بكوه ديگر دارد ولى جوانب آنرا از سنگ وگچ برج وبارو ساخته بوده اند كه از يورش دشمن مصون ماند، اكنون از آن سدّها جز آثارى باقى نيست وبر سر آن كوه كه وسط قلعه باشد چاهى است بسيار عميق مربّعا حفر شده كه چهارده ذرع دور دهن آنست وعمق آنرا قريب يكصد ذرع يافتم وآب ندارد واگرچه الحال بىبست ولى معلوم است كه آب داشته زيرا كه اطراف آن چاه آثار حوض ومنبع كه از صاروج وآجر ساخته بوده اند ميباشد، ونسوان فاحشه مقصّره واجب القتل را در آن برده مىفكنند، ودو چاه ديگر در آن قلعه هست ولى قطر آنها كمتر است از چاه مذكور» انتهى،- ومرحوم سر پرسى سايكس انگليسى در سفرنامه خود موسوم به «ده هزار ميل در ايران» (ترجمه فارسى ج 2 ص 162) در خصوص اين قلعه گويد: «آثار قلعه بزرگى نيز موسوم بقلعه بندر در اين شهر [يعنى شيراز] ديده ميشود كه داراى دو چاه عميق سنگ آهكى است وتا اين اواخر هر زنى را كه در حين ارتكاب زنا دستگير ميكردند در يكى از آنها مىفكندند، اين قلعه محققا قبل از ظهور اسلام بنا شده زيرا حجّاريهاى آن تقريبا نظير حجّاريهاى مرودشت است» ،-

(1) - كذا في ق ب، م: في المحلّة المعروفة به،