فؤادى نيران وعينى لجّة ... وقد اخذت قلبى وعينى مسكنا

لئن الّف الأيّام بيني وبينكم ... فلا اشتكى البين الّذى كان بيننا

ومن اشعاره الفارسيّة «1» :

شد روز جوانى جبر اللّه عزاك ... آمد شب پيرى انعم اللّه مساك

اى دهر هر آنكه دل بمهر تو نهاد ... اينست جزاش احسن اللّه جزاك

(ورق 125) توفّى في سنة اربع واربعين وسبعمائة «2» ودفن في رباطه «3» في جوار عمّه رحمة اللّه عليهم «4» .

(1) - اين سه كلمه فقط در م موجود است،

(2) - كذا في م، در ب ق جاى آحاد وعشرات سفيد است، در فارسنامه ناصرى 2: 134 نيز وفات او را بطبق م در سال هفتصد وچهل وچهار ضبط نموده است شايد از روى همين نسخه م،

(3) - م: في بقعته،

(4) - كلمات از رادّه 3 تا اينجا فقط در م موجود است،- بمناسبت اينكه در كتاب حاضر ترجمه احوال دو نفر ازين خاندان بنى الياس كه همه از اطبّاء مشهور شيراز بوده اند يعنى نمره 201 و202 مذكور است گوئيم كه يكى ديگر از افراد همين خاندان كه ظاهرا نواده صاحب ترجمه حاضر (نمره 202) است مؤلّف كتابى است معروف در طبّ بزبان فارسى موسوم به كفايه مجاهديه ونسخ متعدّده از آن در كتابخانه هاى ايران واروپا موجود است، ومؤلّف آن خود را منصور بن محمد بن احمد بن يوسف بن الياس مينامد (فهرست نسخ فارسى موزه بريتانيّه از ريو ص 470) ، ودر فهرست كتابخانه مجلس لقب «فقيه» را نيز براى او افزوده، ومؤلّف اين كتاب را بنام پادشاهى موسوم به مجاهد السلطنة والدين سلطان زين العابدين تأليف نموده است (همان موضع از فهرست ريو) ، حال گوئيم از نام جدّ وآباء جدّ مؤلّف كفايه مجاهديّه كه بعينه وبدون كم وزياد همان نام ونسب صاحب ترجمه حاضر (نمره 202) است، ونيز از لقب «فقيه» كه بعينه همين لقب يا نعت را صاحب شدّ الأزار براى صاحب ترجمه نمره 201 كه عمّ صاحب ترجمه نمره 202 است ذكر كرده، وبالأخره از اينكه صاحب كفايه مجاهديّه نيز مانند دو صاحب ترجمه 201 و202 هرسه از اطبّاء ميباشند ظنّ بسيار قوى بلكه تقريبا قطع ويقين حاصل ميشود كه صاحب كفايه مجاهديّه منصور بن محمّد بن احمد بن يوسف بن الياس نواده صاحب ترجمه حاضر احمد بن يوسف بن الياس بايد باشد، ونيز از نام ولقب مخدوم صاحب كفايه مجاهديّه «مجاهد الدّين سلطان زين العابدين» تقريبا شك [بقيه در صفحه بعد]