لم يتغيّر وعليه فاضة «1» سابغة وفى يده خاتم نقش عليه «العزّة للّه احمد بن موسى» فعرفوه به، ثمّ بنى عليه الأتابك ابو بكر بناء ارفع منه، ثمّ انّ الخاتون تاشى «2»

-بقيه از صفحه قبل

بنا كرد وبمدرسه مقرّب اشتهار دارد، ومحاذى مدرسه رباطى ساخته متّصل بمسجد عتيق شيراز، ودر جوار رباط دار الحديثى ودار الشفائى [بنا] كرده وسقايه ساخته قبلى مسجد جديد كه بعلوّ وفسحت آن در شيراز نيست ووقف بسيار بر آن وضع وتعيين فرموده اين زمان مدرسه وسقايه در حال عمارت است وخلايق جهان از آن خير متمتّع وبابهره اند، تاريخ وفات او سنه خمس وستّين وستّمائة است» انتهى،- در اواخر سنه 661 كه فتنه عظيم اتابك سلجوقشاه بن سلغور شاه بن سعد بن زنگى در شيراز روى داد وسلجوقشاه تمامت شحنگان مغول مقيم شيراز را با زن وفرزند وخدم وحشم بر تيغ گذرانيد وخانه هاى ايشان را آتش زد وبمجرّد استماع اين اخبار موحش هولاكو فرمان داد تا لشكرى جرّار از مغول ومسلمان ولشكرهاى اصفهان ولرستان ويزد وكرمان بسركردگى امير التاجو براى فرو نشاندن آتش آن فتنه بطرف شيراز حركت كنند وسلجوقشاه از آوازه وصول آن لشكر خزانه كه بود برگرفت وبا لشكر حاضر بطرف سواحل درياى فارس بيرون رفت وجهازات مهيّا داشت تا اگر از مقاومت عاجز آيد بر دريا زند وخود را بطرفى اندازد، چون التاجو با آن لشكر عظيم بنزديكيهاى شيراز رسيد امير مقرّب الدين مسعود صاحب ترجمه با سادات وقضاة وولاة واكابر ومشاهير واعيان شيراز فوجى با اعلام ومصاحف وبرخى با مطربان وآلات لهو وساز وآواز مراسم استقبال بجاى آوردند وبضراعت وانكسار پيش آمدند واز طوفان قهر آن لشكر وحشر ايشان بجودى استيمان پناهيدند امير التاجو ايشانرا استمالت كرد وآن حشر پرشور وشر را كه براى قتل وغارت آستين برزده ودامن درچيده بودند از تعرّض منع كرد ودر تعاقب سلجوقشاه عازم سواحل شد، وبقيه حكايت سلجوقشاه وكشته شدن او وتمامت لشكريان او وانقراض دولت سلغريان واستقرار حكومت مغول در فارس بغايت مشهور ودر عموم كتب تواريخ آن عصر مسطور است مقصود ما در اينجا فقط اشاره باين فقره است كه امير مقرّب الدين مسعود در آن موقع بسيار خطرناك كه بيم قتل عامّ اهالى شيراز ونهب وتاراج وتخريب تمام آن شهر ميرفت شيراز را از آسيب لشكر خونخوار مغول نگاه داشت وشيرازيان بدين واسطه عظيم معتقد او شدند، واين وقايع بأصحّ روايات در اواخر سنه 661 الى اوايل سنه 662 روى داده است (رجوع شود بجامع التّواريخ وتاريخ وصّاف وتاريخ گزيده وشيرازنامه وروضة الصفا وحبيب السير و «ممدوحين سعدى» وغيرها همه در قسمت سلغريان در تاريخ سلجوقشاه مذكور) ،

(1) - درع مفاضة وفاضة زره قراخ، وهمچنين است درع سابغة يعنى زره فراخ ودراز (كتب لغت) ،

(2) - مقصود تاشى خاتون مادر شاه شيخ ابو اسحق معروف است، صاحب شيرازنامه كه معاصر اين خاتون وپسرش شيخ ابو اسحق مزبور بوده راجع باين قبّه كه تاشى خاتون بر سر روضه منسوب باحمد بن موسى الكاظم (مشهور در عصر ما بشاه چراغ) بنا نهاده بوده قدرى مفصّل تر از كتاب

بقيه در صفحه بعد