213 -الشيخ بانجير «1» بن عبد اللّه الخوزى 30

كان في بدء الأمر تاجرا امينا متديّنا (ورق 130) لم يكن له بضاعة كثيرة لكن كان ذا يمن وبركة وذكروا له قصّة عجيبة سمعتها عن كثير من الرّجال وهى انّه سافر مرّة الى بعض البحار في جمع من التّجّار فلمّا توسّطوا البحر وقفت السّفينة كأنّها اخذتها جماعة فقال اهل السّفينة من انتم فقالوا نحن قوم من الجنّ جئناكم لطلب الزّيت فهل فيكم من كان معه زيت فأشاروا الى بانجير «2» وقالوا انّه

(1) - چنين است اين كلمه صريحا واضحا در ق (يعنى بانجير بباء موحّده والف ونون وجيم وياء مثنّاة تحتانيّه ودر آخر راء مهمله) ، ب م: «نجير» بهمان ضبط مذكور ولى حرف اوّل بى نقطه وبحذف الف، در نسخه م بعلاوه برسم بسيارى از نسّاخ ايرانى نقاط جيم وياء بعد از آنرا باهم مركّب كرده وسه نقطه مجتمعه زير جيم گذارده ودر نتيجه همين مساهله اين كلمه به «بيخبر» [- بى خبر، يعنى بىطّلاع وبىگاهى] تصحيف شده ودر حاشيه م يكى از قرّاء بخطّى الحاقى جديد در مقابل اين عنوان نوشته: «مزار مشهور بشيخ بيخبر» ، ودر چاپ سقيم ترجمه فارسى كتاب حاضر بقلم پسر مؤلّف كه در سنه 1320 شمسى در شيراز بطبع رسيده نيز در شرح احوال صاحب ترجمه ص 12 همين تصحيف پيروى شده ونام او را «شيخ بيخبر» چاپ كرده اند!،- در شيرازنامه ص 138 نام صاحب ترجمه استطرادا بمناسبت مدرسه ورباطى كه در شيراز بنا كرده بوده ومؤلّف كتاب حاضر نيز بدان اشاره كرده دو مرتبه برده شده است واتّفاقا در هردو مرتبه مصون از تصحيف وبا املاى صحيح درست چاپ شده: در ترجمه احوال شرف الدين بن بهرام زكى (صاحب ترجمه آتى الذكر بلافاصله بعد) گويد: «و قبر مباركش در مدرسه بنجير خوزى بصفّه جنوب افتاده وامام عالم اسوة الأفاضل المتورّعين اصيل الدين ابو عبد اللّه جعفر بن امام نصير الدين محمد معروف بصاحب لوح كه از اكابر زمان ومشاهير فضلاء عصر بود واز جمله تلامذه آن بزرگ هم در جوار او برباط بنجير مدفون است» ،- اين كلمه چنانكه در حواشى آخر كتاب ان شاء اللّه مشروحا بيان خواهيم كرد از اعلام ديالمه است از جنس وشمگير وگورگير وشيرگير ومركّب است از عنصر اوّل «بان» يا «بن» بمعنى غيرمعلوم واز «گير» صفت فاعلى از فعل گرفتن يعنى گيرنده، ودر كتب تواريخ ورجال بأسامى بسيارى از اشخاص مشاهير كه اغلب از ديالمه بوده اند برميخوريم كه همه موسوم بهمين اسم بوده اند بصور مختلفه بانجير وبنجير وبنگير با كاف [فارسى] بجاى جيم ودر تاريخ السلجوقيّه عماد كاتب اصفهانى وكتاب التدوين رافعى ومعجم البلدان ياقوت ومعجم الأدباء همان مؤلّف وتاريخ ابن الأثير ووصّاف بسيار مكرّر اسامى ايشان آمده است وان شاء اللّه در حواشى اواخر كتاب عين عبارات آنها نقل خواهد شد،

(2) - چنين است در ق صريحا واضحا، ب م: نجير،