المظفّر «1» السمعانيّ يقول كلّ ما اردت من اللّه تعالى رزقته الّا واحدا انتقلت الى مذهب الشافعىّ ولبست المرقّعة وسافرت «2» الحجاز وتمنّيت ان القى قاضى قضاة فارس لما يبلغنى من محاسنه ومناقبه فلم ارزق بعد، توفّى سنة اثنتين وتسعين واربعمائة «3» ودفن بقبّته العالية «4» في مدرسته العامرة «5» الّتى بناها بصدق النّيّة رحمة اللّه عليهم.

-بقيه از صفحه قبل

وپس از وفات پدرش جميع مشاغل ووظايفى كه اين اخير در كرمان داشت از مدرسه وغيره باو مفوّض گرديد واو را در كرمان اولاد متعدّد پديد آمدند وسمعانى در انساب گويد تا اين زمان (يعنى تا حدود 555 كه تاريخ تأليف انساب است) او را در كرمان ونواحى آن اولاد فضلاء علماء باقى ميباشند، تاريخ وفات اين ابو العلاء عالى را سمعانى در انساب بدست نداده است ولى چون انتقال عمّ واستاد او ابو المظفر مذكور از مذهب حنفى بمذهب شافعى چنانكه در فوق مذكور شد در سنه 462 بوده وتلمّذ خود او در نزد ابو المظفر بمرو وسپس مراجعت او بكرمان همه اين امور مدّتها بعد از تاريخ مزبور يعنى 462 روى داده بوده پس واضح است كه ابو العلاء عالى صاحب ترجمه در نيمه دوّم قرن پنجم ميزيسته وباحتمال قوى مدّتى از نيمه اوّل قرن ششم را نيز درك كرده بوده است،-

(1) - تصحيح قياسى قطعى،- ب م: المظفر،- چون در خاندان سمعانيان كه جميع افراد معروف آنها را سمعانى صاحب انساب در صفحات 307 ب تا 309 الف از كتاب مزبور در تحت عنوان «السمعانى» جمع كرده است هيچ كسى بنام مظفر موجود نيست وبعلاوه سمعانى چنانكه در حاشيه قبل بتفصيل گذشت تصريح كرده كه ابو المظفر سمعانى از مذهب حنفى بمذهب شافعى انتقال نمود وعين همين مطلب را مؤلّف كتاب حاضر بمظفر سمعانى نسبت داده از قول خود او پس بديهى است كه «المظفّر» در متن حاضر سهو نسّاخ است بجاى «ابا المظفر» ،

(2) - رجوع شود بص 50 حاشيه 7،

(3) - چنين است اين تاريخ وفات در ب م ونيز در شيرازنامه چاپى ص 108،-

(4) - ب: العلية،-

(5) - يعنى مدرسه فزاريه معروف شيراز كه در كتب تواريخ ورجال ذكر آن بسيار آمده است،- در خصوص بانى اين مدرسه ما بين كتاب حاضر يعنى شدّ الأزار وشيرازنامه ووصّاف اختلاف عظيمى موجود است از اينقرار: مؤلف كتاب حاضر چنانكه در متن ملاحظه ميشود بانى مدرسه فزاريّه شيراز را همين صاحب ترجمه ما نحن فيه يعنى قاضى ابو طاهر محمّد بن عبد اللّه بن الحسين بن عبد اللّه فزارى متوفى در سنه 492 ميداند، واين قول اقرب اقوال بحقيقت وموافق ترين آنها با عرف وعادت بنظر ميآيد چه صاحب ترجمه پنجاه سال تمام بوظيفه قاضى القضاتى فارس اشتغال داشته ودر همان شهر شيراز وفات يافته ودر همانجا نيز بقول مؤلّف در مدرسه كه خود بنا كرده بوده مدفون شده وسال وفات او وهمچنين ساير سوانح احوال او نيز معين ومضبوط بقيه در صفحه بعد