سنّ ثماني عشرة سنة فلازمت مولانا لسان الدّين «1» حتّى اخذت الفقه عنه ثمّ سافرت الى تبريز ولازمت مولانا علاء الدّين الطّاوسى «2» ومولانا فخر الدّين الجاربردى «3» 37 ومولانا شرف الدّين الطيبى «4» ومولانا شمس الدّين الخطيبى «5» ثمّ دارت بى الأدوار

(1) - بتصريح ابن حجر در درر الكامنة 2: 443 كه عين عبارت او را در حاشيه 1 از صفحه گذشته نقل كرديم مقصود از اين شخص لسان الدين نوح بن محمّد سمنانى است كه ترجمه احوال او در همين كتاب حاضر در تحت نمره 270 خواهد آمد،-

(2) - با فحص بليغ نتوانستيم اطّلاعى در خصوص اين شخص بدست بياوريم.

(3) - يعنى فخر الدين احمد بن الحسن بن يوسف جاربردى ساكن تبريز ومتوفى در همان شهر در سنه 746 شارح معروف شافيه ابن الحاجب در علم صرف كه بعد از شرح رضى بر همان متن يكى از بهترين شروح رساله مزبور است ومكرّر در ايران واستانبول بطبع رسيده است، جاربردى صاحب ترجمه يكى از تلامذه قاضى ناصر الدين بيضاوى صاحب تفسير معروف بوده واو را وپسر او ابراهيم بن احمد جاربردى را با قاضى عضد الدين عبد الرحمن ايجى معروف معارضاتى ومناقضاتى است طولانى كه متن آنها در طبقات الشافعيّه سبكى ج 6 ص 108 - 123 در ترجمه قاضى عضد مزبور مسطور است،(براى مزيد اطّلاع از احوال صاحب ترجمه رجوع شود بمآخذ ذيل:

تلخيص معجم الألقاب ابن الفوطى در القاب مبدوّة بفاء: فخر الدين، يافعى 4: 307، سبكى 5: 169، بغية الوعاة 131، مفتاح السعاده 1: 118 - 119، حبيب السير جزو 1 از جلد 3 ص 131 - 132، شذرات الذهب 6: 148، روضات الجنات 92)،- با وسايل محدوده موجوده در طهران با فحص شديد ما نتوانستيم معلوم كنيم كه «جاربردى» نسبت بكجا وبچيست، در تلخيص معجم الألقاب ابن الفوطى اين كلمه «جاربرتى» بتاء مثناة فوقانيه قبل از ياء نسبت بجاى دال مرقوم است واز اين املا واين هيئت كلمه شايد بتوان احتمال داد كه جاربرت يا جاربرد نام يكى از قرى يا قصبات ارمنستان وآسياى صغير بوده (يا هنوز هم هست؟) وكلمه كلمه ارمنى باشد نظير خرتبرت وبابرت،- در كشف الظنون چاپ استامبول سنه 1311 قمرى ج 2 ص 44 در عنوان «الشافية في التصريف» اين كلمه مكرّرا ومطّردا چارپردى با جيم فارسى وياء فارسى چاپ شده است، وشايد اين املاء نزديكتر باصل تلفّظ اين كلمه بوده است،-

(4) - يعنى شرف الدين الحسن بن محمد بن عبد اللّه الطّيبى شارح الكشاف المتوفى في سنة 743، انظر بغية الوعاة 228، وشذرات الذهب 6: 137 - 138، وكشف الظنون في عنوان «الكشاف 2: 311 - 312)،-

(5) - «هو محمد بن مظفر شمس الدين الخطيبى المعروف بابن الخلخالى نسبة الى قرية بنواحى السّلطانية كان اماما في العلوم العقليّه والنقلية وصنّف التصانيف المشهورة بقيه در صفحه بعد