يعنى كسى كه هرسال او از سال گذشته او بهتر است يا بهتر خواهد بود تفاؤلا «1» از جنس روزبه وروزبهان وبهروز يعنى كسى كه هرروز او از روز گذشته او بهتر است يا بهتر خواهد بود تفاؤلا (رجوع شود بص 180 حاشيه 1 از كتاب حاضر) ،

چون در ضمن تتبّع براى جمع اطّلاعات در خصوص شرح احوال صاحب ترجمه بعضى معلومات ديگرى نيز راجع بدو سه تن از اعقاب وى بدست آورديم واز طرف ديگر چون در كتب تواريخ ورجال وطبقات بندرت ذكرى از اعضاء اين خاندان درميان آمده لهذا بى مناسبت ندانستيم كه تكميلا للفائدة مجموع اطّلاعاتى را كه در خصوص بعضى از افراد اين خاندان بدست آورده ايم ذيلا درج نمائيم:

1 -همين صاحب ترجمه شيخ الشيوخ ابو الحسين احمد بن محمّد بن جعفر بيضاوى معروف بابن سالبه متوفى در سنه 415 كه اشاره باحوال او در فوق نموديم، ترجمه بسيار مختصرى ازو در كشف المحجوب علىّ بن عثمان هجويرى غزنوى متوفّى در حدود 470 كه ظاهرا اواخر عصر صاحب ترجمه را درك كرده بوده مسطور است از قرار ذيل (ص 215) : «باب في ذكر رجال الصّوفيّة من المتأخّرين على الاختصار .... امّا از اهل فارس شيخ الشيوخ ابو الحسين «2» سالبه افصح اللّسان بود اندر تصوّف واوضح البيان اندر توحيد وويرا كلمات معروف است وشيخ ابو الفتح بن سالبه مر پدر را خلقى نيكو واوميدوارست»، ودر ص 130 گويد: «شيخ ابو الحسين «3» سالبه رحمه اللّه گفتى مريد را در حكم گربه بودن بهتر از آنچ اندر حكم خود از آنچ صحبت با غير از براى خداى بود وصحبت با خود از براى پروردن هوا بود»،

(1) - اين نام سالبه در قرون وسطى در اسامى اهالى فارس مكرّر ديده ميشود از جمله سالبه بن ابراهيم ابن ملك متوفّى در سنه 473 ومدفون بشيراز كه خانقاهى در آن شهر داشته (نمره 128 از تراجم كتاب حاضر ص 180 - 181، ونفحات الأنس ص 314 - 315) ، وديگر ابو عبد اللّه محمد بن سالبه بن علىّ بن حمويه الشيرازى المقرى از رجال قرن پنجم (طبقات القرّاء جزرى 2: 141) ،

(2) - در متن ابو الحسن چاپ شده است ولى در حاشيه بطور نسخه بدل: «ابو الحسين» كه فقط همان صواب است لا غير،

(3) - در متن «ابو الحسن» چاپ شده است وصواب چنانكه گفتيم «ابو الحسين» است،