هردو مذكور است از قرار ذيل:

«و منهم الشيخ المحقّق والفرد المدقّق شيخ الشّيوخ سراج الدّين محمود بن شيخ الشّيوخ خليفة بن عبد السّلام بن شيخ الشّيوخ احمد بن سالبه رحمه اللّه، مقتداى جهان واسوه عرفا ومشايخ دوران بود در كشف حقايق ونكات توحيد زبانى شافى وبيانى عجيب داشت، صفدر ارباب عرفان شيخ روزبهان قدّس اللّه روحه با وجود رفعت مقامات وكمال حال خرقه طريقت از دست او پوشيد بود ورحيق تحقيق از منبع تفريد ومكاشفات او نوشيده بود، در عهد ولايت او ايالت وسلطنت شيراز بحضرت اتابك سنقور اختصاص داشت، در تاريخ سنه اثنتين وستّين وخمسمائة بجوار حضرت حق پيوست، خلف نامدار او شيخ الشّيوخ قطب الدّين احمد قايم مقام او گشت» ،- در شدّ الازار ص 299 - 300 نيز شرح احوال او مسطور است (نمره 215 از تراجم) ،- ودر نفحات الانس ص 288 در شرح احوال شيخ روزبهان بقلى نيز بمناسبت اينكه صاحب ترجمه شيخ خرقه وى بوده است اسم او برده شده است،

4 -شيخ الشّيوخ قطب الدّين احمد پسر شخص مذكور بلافاصله قبل كه چنانكه در فوق ملاحظه شد صاحب شيرازنامه در ترجمه احوال پدرش اسمى ازو برده است بدون هيچ توضيح ديگرى،.

(11) - ص 54 س 8، «توفى في سنة اربع عشرة واربعمائة» ، چنين است تاريخ وفات ابو حيّان توحيدى در هرسه نسخه شدّ الازار (ق ب م) ، ولى در شيرازنامه خطّى قديمى مورّخه سنه 833 ورق 66 ب وفات ابو حيّان را صريحا واضحا در سنه احدى واربعمائة نگاشته است با نسخه بدل الحاقى «اربع واربعمائة» ، وظاهرا تاريخ احدى واربعمائة بسيار نزديك بصواب بايد باشد چه ذهبى در ميزان الاعتدال 3: 355 در حقّ او گويد «بقى الى سنة اربعمائة» ،- وتاريخ ولادت او ظاهرا ما بين سنوات 310 - 320 بوده چه وى در نامه كه بيكى از دوستان خود نوشته وتاريخ آن رمضان سنه چهارصد است وعين آن نامه را ياقوت در معجم الادباء 5: 386 - 392 نقل كرده گويد: «و بعد فقد اصبحت هامة اليوم اوغد فانّى في عشر التّسعين وهل لى بعد الكبرة والعجز امل في حياة لذيذة