سپس ابن بطوطه در ج 2 ص 149 در ضمن شرح ملاقاتى كه در حدود سنه 745 با يكى از كبار اولياء موسوم بشيخ جلال الدين تبريزى «1» كه ساكن غارى بوده در جبال كامرو «2» [يعنى آسام امروزى در سرحدّات شمال شرقى هند در جنوب تبّت] نموده گويد: «اين شيخ صاحب كرامات شهيره ومآثر عظيمه بود واوّلين روزى كه ما بين من واو ملاقات دست داد ديدم كه شيخ مزبور فرجيّه «3» (يعنى خرقه) از كرك «4» بر تن دارد، آن فرجيّه مرا بسيار خوش آمد ودر دل خود آرزو كردم كه كاش شيخ آنرا بمن دادى، در وقت وداع شيخ بگوشه غار رفت وفرجيّه را از تن

(1) - در اينجا يعنى در ص 149 از ج 2 ابن بطوطه نسبت اين شيخ جلال الدين را در همه چاپهاى ابن بطوطه «تبريزى» نوشته اند ولى در ص 167 نسبت او در همه چاپها «شيرازى» مرقوم است ومعلوم نشد كدام يك ازين دو صورت تصحيف ديگرى است،

(2) - اين ناحيه كامرو كه در نواحى شمالى جبال آسام وجنوب تبت واقع است امروزه در عموم نقشه هاى مرزى هند باملاى كامروپ KAMRUP مرقوم است، (رجوع شود بكتاب «منتخبات از سفرنامه ابن بطوطه «بانگليسى تأليف مستر گيب H .AR .GIBB مستشرق انگليسى ص 268 و366 حاشيه 9) ،- مستر گيب مزبور از قول يول YULE محقق معروف انگليسى ومترجم سفرنامه ماركورپولو متخصص در معرفت جغرافياى تاريخى چين وخطا وهند وخطّ سير ماركوپولو وابن بطوطه نقل ميكند كه بدون هيچ شك وشبهه ناحيه كه ابن بطوطه در جبال كامروپ شيخ جلال الدين مذكور را ملاقات نموده ناحيه سيلهت SYLHET امروزى است كه شهر مركزى آن نيز موسوم بهمين اسم وجزو ايالت آسام است وواقع است در چهارصد وشصت كيلومترى شمال شرقى كلكته وهنوز قبر شاه جلال (- شيخ جلال الدين مذكور) در آن شهر موجود وزيارتگاه عمومى ومحل احترام وتجليل عامه مسلمين اهالى است (رجوع شود نيز باطلس بزرگ هاشت نقشه شماره BH 46 وبعموم نقشه هاى مفصّل هند وبقاموس جغرافى ويوين دوسن مارتن در تحت عنوان SAILHET ،-

(3) - كلمه كه ما بخرقه ترجمه كرده ايم در اصل متن عربى «فرجية» است وفرجية بفتح فاء وفتح راء مهمله وجيم مكسوره وياء آخر حروف مشدّد ودر آخر تاء تأنيث نوعى جبّه بوده است پشمين ووسيع وبا آستينهاى فراخ وبسيار دراز كه از سر انگشتان ميگذشته ولى منتهى اليه آستينها مسدود بوده يعنى شكاف نداشته ودستها از آن بيرون نمىمده (ذيل قواميس عرب از دزى) ،

(4) - كلمه كه ما بكرك ترجمه كرده ايم در اصل متن عربى «مرعز» است بكسر ميم وسكون راء مهمله وكسر عين مهمله ودر آخر زاء معجمه مشدّده وآن عبارت است از پشم بسيار نرم كه از مويهاى ريزه بن پشم بز تهيه كنند وبفارسى كرك گويند بضم كاف عربى وسكون راء مهمله ودر آخر نيز كاف عربى (كتب لغت عربى در «مرعز» وفرهنگهاى فارسى در كرك»،