آنكتاب در كتاب «دانشمندان آذربايجان» ص 401) بعين عبارت: «و ينسب اليها [اى الى ارميه] الشيخ العارف الزّاهد الحسين بن علىّ بن يزدانيار وهو القائل امسيت كرديّا واصبحت عربيّا توفى سنة ثلاث وثلاثين وثلاثمائة ودفن بها «1» » انتهى، وملاحظه كنيم كه اين دو روايت يعنى يكى روايت مولوى كه قائل اين عبارت جدّ اعلاى ابن اخى ترك بوده وديگر روايت تلخيص الآثار كه قائل اين عبارت حسين بن علىّ يزدانيار بوده هردو كاملا باهم متفق اند در اينكه آن قائل مذكور ارموى «2» بوده است وخود اين عبارت امسيت كرديّا نيز واضح وصريح است كه قائل مزبور كرد بوده است ظنّ نسبة قوى حاصل ميشود كه حسين بن علىّ بن يزدانيار ارموى در تلخيص الآثار باكوئى (و نيز در ساير مآخذى كه بعدها بدان اشاره خواهيم كرد) عينا همان جدّ اعلاى چلبى حسام الدّين حسن معروف بابن اخى ترك بوده است تقريبا بدون شك وشبهه.

- [بقيه از صفحه قبل]

آذربايجان» ص 255 در عين همان مورد مذكور يعنى در ذيل عنوان «باكويه» بنقل از خود مؤلف وفات پدرش را در سنه هفتصد وشش نگاشته بجاى هشتصد وشش، وظاهرا وبدون شك اين تاريخ غلط مطبعى است و806 به 706 مبدل شده چه مرحوم تربيت اين تاريخ وفات را بارقام هندسى (706) چاپ كرده نه باعداد صريحه،

(1) - اين عبارت را صاحب روضات الجنات نيز در ص 750 در ضمن ترجمه محمود بن ابى بكر ارموى صاحب كتاب مطالع در منطق از تلخيص الآثار نقل كرده است ولى با حذف چند كلمه ونصه: «ذكره [اى محمود بن ابى بكر المذكور] صاحب تلخيص الآثار في ذيل ترجمة ارميه من بلاد آذربيجان فقال ينسب اليها الشيخ العارف الزاهد حسين بن على [بن يزدانيار] وهو القائل امسيت كرديّا واصبحت عربيا توفى سنة 333 [و دفن بها] » انتهى،-

(2) - اين نكته را نيز ناگفته نگذاريم كه علاوه بر تلخيص الآثار كه واضحا تصريح كرده كه ابن يزدانيار از اهالى ارميه بوده وبهمين مناسبت نيز او را در تحت عنوان «ارميه» از كتاب خود ذكر كرده است وقبر او نيز بتصريح همو در ارميه بوده است جامى نيز در نفحات الانس او را ابو بكر يزدانيار ارموى عنوان كرده وبعد نام ونسب او را حسين بن على [يزدانيار] نگاشته است، ولى در رساله قشيرى ص 27 وطبقات شعرانى ج 1 ص 97 كلمه ارميه در نتيجه سهو نساخ به «ارمينيه» تصحيف شده است،-