آن شهر گويد: «و ابو عبد اللّه محمّد بن الحسن الأرجانى حدّث عن ابى خليفه الفضل بن الحباب الجمحى «1» حدّث عنه «2» محمّد بن عبد اللّه بن باكويه الشّيرازى،» -

8 -سعدى فرمايد در باب پنجم از بوستان:

ندانى كه باباى كوهى چه گفت ... بمردى كه ناموس را شب نخفت

برو جان بابا در اخلاص پيچ ... كه نتوانى از خلق بر بست هيچ

كسانى كه فعلت پسنديده اند ... هنوز از تو نقش برون ديده اند

چه قدر آورد بنده حور ديس ... كه زير قبا دارد اندام پيس

نشايد بدستان شدن در بهشت ... كه بازت رود چادر از روى زشت

9 -تاريخ گزيده حمد اللّه مستوفى ص 785: «شيخ باباكوهى بشيراز گويند برادر پير حسين شروانان [شروانى «3» - ظ] بود [و] مريد شيخ ابو عبد اللّه خفيف».

10 -كتاب المشتبه في اسماء الرجال للذّهبى ص 22: «بالويه جماعة، وبكاف [باكويه] محمّد بن عبد اللّه بن احمد بن باكويه الشّيرازى الصّوفى روى عنه ابو بكر ابن خلف» .

11 -شيرازنامه تأليف معين الدّين ابو العبّاس احمد بن شهاب الدّين ابو الخير بن ابو الفضل بن عزّ الدّين مودود ذهبى شيرازى مشتهر بزركوب متوّفى در سنه 789، تأليف كتاب در حدود سنه 745 بوده است در سلطنت شاه شيخ ابو اسحق اينجو. شرح احوال ابن باكويه در اين كتاب چاپ طهران در ص 103 مسطور است ولى چون اين نسخه چاپى بغايت سقيم ومغلوط است ومخصوصا در اين فصل مورد احتياج ما داراى يك غلط تاريخى بسيار بزرگى است لهذا ما ترجمه ابن باكويه را ذيلا از نسخه خطّى بسيار قديمى اين كتاب مورّخه 833 كه مكرّر در حواشى كتاب حاضر از آن گفتگو كرده ايم نقل ميكنيم (ورق 61 ب- 62 الف) :

(1) - متوفى در سنه 305،- معجم الأدباء ج 6 ص 134،

(2) - اى عن محمد بن الحسن الأرجانى،-

(3) - شيخ پير حسين شروانى، وفاتش در سنه سبع وستين واربعمائة بود بعهد قائم خليفه در شروان بولايت ارّان مدفون است (تاريخ گزيده بلافاصله قبل از ترجمه باباكوهى) !.