«و منهم [اى من مشايخ الطّبقة الاولى] الشّيخ الامام العالم صاحب الحالات الغريبة والمكاشفات العجيبة ابو عبد اللّه «1» محمّد بن عبد اللّه بن عبيد اللّه معروف بباكويه در فنون علوم متبحّر بود وبكمالات فضل متحلّى وباستجماع خصال حميده متخصّص در ريعان شباب وعنفوان عمر* بحضرت شيخ كبير رسيده بود واز حضرت او روايت كرده كه روزى شرح مسافرى خود ميفرمود، گفت در اوايل حال «2» بشهر بصره بخدمت شيخ ابى الحسن اشعرى رسيدم «3» ودر مجلس درس او بمشافهه بحث كرده وسخنان وتحقيقات من در موقع ارتضا وتحسين افتاد، ودر نيشابور بصحبت ابو سعيد بن ابى الخير رسيده بود وبا خدمتش اتّفاق محاورات افتاده، وشيخ الوقت ابو العبّاس نهاوندى را كه از جمله خلفاء ابى عبد اللّه بن خفيف بوده بنهاوند دريافته وميان ايشان در طريقت نكتها رفته ومناقشها در صحبت باهم نموده اند آخر الأمر بوفور فضل وكمال او اعتراف فرموده اند، وبعضى بر آنند كه از معاصران شيخ كبير قدّس سرّه بوده وآخر عهد او [را] دريافته، بچند وقت طريق مسافرت اختيار فرموده بعد از مدّتى با شيراز مراجعت كرده ودر كوهى كه صبوى شهر است اقامت كرده وهم در آنجا وفات يافت ومدفن او مزارى معتبر است وبباباكوهى اشتهار دارد، وفات كهف العارفين ابو سعيد بن ابى الخير بتاريخ سنه اربعين واربعمائة بوده ووفات شيخ ابو عبد اللّه محمّد باكويه بتاريخ سنه اثنتين واربعين واربعمائة واقع شده رحمهما اللّه واللّه اعلم بالصّواب» انتهى.

12 -كتاب حاضر يعنى شد الازار كه نام صاحب ترجمه در دو نسخه ق ب از آن كتاب بغلط «علّى بن محمّد بن عبد اللّه» نوشته شده است بجاى «محمّد بن عبد اللّه

(1) - تصحيح قياسى قطعى، در اصل ابو عبيد اللّه،

(2) - از ستاره در سطر پيش تا اينجا از شيرازنامه چاپى افتاده است واين غلط بسيار بزرگى است چه لازمه آن اين خواهد بود كه ابن باكويه با شيخ ابو الحسن اشعرى معاصر بوده ودر بصره با او مباحثات كرده باشد واين از حيث عصر وزمان از محالات عادى است چه وفات ابو الحسن اشعرى در سنه 324 بوده است (تبيين كذب المفترى ص 147) ووفات ابن باكويه باختلاف اقوال در سنه 420 واند بوده يا در سنه 424 بنابراين ابن باكويه بنحو قدر متيقّن 96 يا 118 سال بعد از وفات اشعرى هنوز در حيات بوده است پس در چه سنّى اشعرى را در بصره ملاقات كرده وبا او مباحثات نموده بوده است؟!

(3) - شيرازنامه چاپى: رسيده