كه در اغلب مآخذ مذكوره در فوق مرقوم است وصواب نيز همان است لا غير، ودر نسخه م از نسخ شدّ الازار نيز چنانكه در موقع خود در ص 380 متعرّض شده ايم نام صاحب ترجمه على ما هو الصّواب «محمّد» مرقوم است نه على، وسپس اين غلط از يكى ازين دو نسخه ق ب شدّ الازار يا يكى از نسخ منقوله از آنها بعموم تذكره هاى فارسى متأخّر از آن «1» مانند نفحات الانس جامى وسفينة الاولياء ورياض العارفين وخزينة الاصفياء ومجمع الفصحاء وفارسنامه ناصرى وآثار عجم وطرائق الحقائق سرايت كرده وهمه آنها يكى بعد از ديگرى اين غلط را تكرارا كرده اند گرچه بعضى از آنها مانند رياض العارفين وفارسنامه ناصرى وآثار عجم قول صواب را كه نام او «محمّد» بوده نيز با ترديد نقل كرده اند- وظاهرا ساير تذكره ها غير از نفحات همه بنقل از نفحات اين غلط را مرتكب شده اند نه بنقل از شدّ الازار كه نسخ آن هميشه نادر بوده ودر محلّ دسترس همه كس نبوده است، وما از خارج ميدانيم كه جامى شدّ الازار را بدست داشته وشرح احوال بعضى از مشايخ فارس را تقريبا بعين عبارت منتهى بعد از ترجمه بفارسى از آن كتاب در نفحات نقل كرده است واغلب بدون تسميه مأخذ ولى گاه نيز نام مأخذ خود را برده است مثلا در شرح احوال شيخ زين الدّين ابو بكر تايبادى حكايتى راجع باو از «كتابى كه شيخ عالم مفسر معين الدّين جنيد شيرازى در شرح مزارت شيراز تصنيف كرده» نقل نموده است «2» .

13 و13 ب- قاموس تأليف محمّد بن يعقوب فيروزآبادى متوّفى در سنه 816 يا 817، در مادّه ب وك گويد: «و باكويه د ومحمّد بن عبد اللّه بن احمد «3» بن باكويه الشيرازى»، ودر تاج العروس كه شرح قاموس است تأليف سيّد محمّد مرتضى بن محمّد بن محمّد بن عبد الرزّاق حسينى بلگرامى زبيدى متوفى در سنه 1205 در ماده ب ك ى گويد: «و باكويه جدّ محمّد بن عبد اللّه بن احمد «3» الشّيرازى الصّوفى روى عنه

(1) - باستثناء هفت اقليم كه اصلا نام او را ذكر نكرده واز او فقط بلفظ «شيخ ابو عبد اللّه باكو» تعبير كرده است.

(2) - يعنى حكايتى كه در ص 119 - 120 شدّ الازار مسطور است.

(3) - چنانكه از اينجا واز ما تقدّم معلوم ميشود در تدوين رافعى ودر مشتبه ذهبى وقاموس وتاج العروس نام جدّ ابن باكويه را «احمد» نوشته اند بجاى «عبيد اللّه» كه در اكثر مآخذ مسطور است،-