السابعة: در راه إلهيت او هركه خواست كه پيش رود فروماند نور عقل خواست كه پيرامن جلال او گردد هباء منثور گشت، سر وجان خواست كه قدر كمال او بداند حيره گشت، معرفت خواست كه بحضرت قدس او محيط شود عاجز شد.

ى ديده عقول در ادراك جلال او حيره واحداق ارواح در مقابله نور عزت او تيره، افكار ارباب حكمت در نثار بحار عظمت او غرق شده، نتايج اصحاب فكرت وفطنت در انوار اسرار جلال او محترق گشته، زبانهى اهل فصاحت از اگر، هزار دلائل وحدانيت جوئي وآنچه بنقل آمده استراتيجية نقد كنى وبر تجار منقول ومعقول عرض كنى ودر وعزيز وجواهر وزواهر در سلك تحصيل كنى چون نيك نظر كنى خود را در پله زيرين: وَلا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلّا بِما شاءَ [1] بيني ودون العين أستار وفي الأستار أسرار محجوبة عن الأغيار فسبحان من عزيز ضلت العقول في بحار عظمته وحارت الألباب دون إدراك نعمته [و] أصبح منسوبا إلى العي.

شرح ومدح جمال او كليل ودر هر گوشه هزار [ذبيح] [2] وجريح وشهيد وقتيل.

المناجات: اي آنكه ترا جستن محال واز تو عبارت كردن وبا چون با منى ترا چگونه جويم، وچون بهيچ چيز ننمايى از تو چگونه عبارت كنم، نه

(1) البقرة: (225) .

(2) [ذبيح] في الأصل مديح.