الغاية بكوشى، تا در لشكر غلّه ارزان باشد، و آنچه در ديبل گذاشته است در وجه ايشان صرف كنى (f 59 b) اوليتر كه ذخائر حصار، كه چون مملكت مسلّم گردد و حصارها مضبوط شود (1) در ترفيه رعايا و استمالت ساكنان جدّ كرده شود. و چون زرّاع و صنّاع و تجّار مرفّه و آسوده باشند، ولايت مزروع و معمور گردد، إن شاء الله تعالى - كَتَبَه في العشرين من رجب سنه ثلاث و تسعين (2) .

خبر ديبل و مثال ستدن نيرونيان از حجاج بن يوسف(3)

چنين مى آرند از ابو الليث (4) التميمى كه از جعوبة بن عقبه سلّمى (5) روايت كرد با محمّد (6) بوديم، چون حصار ديبل فتح شد بحصار نيرون رفت (7) . و ايشان بوقت شكست لشكر عرب و شهيد شدن بُديل با حجاج عهد كرده بودند و مال بر خود معيّن و مقرّر (ص 96) گردانيده. چون محمّد قاسم از ديبل براند، تا حصار نيرون بيست و پنج فرسنگ است، در شش روز برفت، و روز هفتم در سواد نيرون رسيد. مرغزاريست كه آن را بلهار (8) گويند، بزمين بردى (9) ، و آنجا هنوز آب سيحون مهران نيامده بود. لشكر از تشنگى بفرياد آمد. چون محمّد قاسم دوگانه نماز بگذارد و گفت: يا دليل المتحيّرين ويا غياث المستغيثين، أغثنى بحقّ (10) بسم الله الرّحمن الرّحيم، بفرمان الهى باران رحمت ممطر شد. جمله آبگير و حيض كه در سواد آن شهر بود سيراب گشت (11) . اهل نيرون در حصار به بستند، و سمنى كه والى و مهتر ايشان بود بنزديك داهر رفته بود. محمّد قاسم از تنگئ علف حشم (f 60 a)

(1) جميع نسخ: شوند

(2) ب افزايد: يعنى تحرير تاريخ بيستم رجب سنه نود و سه

(3) ب: خبر ديول شيدن نيرونيان از حجاج بن يوسف

(4) ب پ م: ابى الليث؛ س: الليث

(5) ب س: السلمى

(6) س: محمد قاسم

(7) پ: رسيد

(8) پ: ولاهار؛ ح: بلها

(9) م: بروزى

(10) پ ندارد: بحق

(11) پ: گشتند