و فرمود كه امروز برويد، و آنچه مسلمان شوند و در اسلام آيند (1) ، مال ايشان معاف داشته شود؛ و آنچه (2) بر كيش خود حريص باشند، گزيد و جزيه قبول كنند (f 106 a) و (2) بر كيش آباء و اجداد خود باشند (3) . بعضى از ايشان (4) بر اقامت مقاومت (5) نمودند، و بعضى دل برگزيد (6) نهادند و بر كيش اسلاف مى رفتند، و ضياع و اسبان از ايشان (4) تحويل نشد (7) .

معين كردن برهمنان و (8) امناى ولايت

پس محمّد قاسم هر يك را از ايشان بقدر اختصاص و استحقاق (آنچه) بر ايشان مال متوجه مقرر كرد (ند) ، و فوج هر درى بر چهار در حصار معين فرمود، و عهدهء آن در اهتمام ايشان كرد و تشريف رضا (9) با اسب تنگ پشت، و پيرايهاى شاهانه هند بر دست و پاى او نهاد (10) ، و هر يك را در صدر و محفل مكان جلوس (ايشان) تعيّن كرد (11) .

نسخت كردن صنّاع و تجّار و زرّاع

پس مردمان سوداگر و صنّاع و زرّاع در نسخت (12) آوردند. ده هزار آدمى از عوام الناس در اعداد (13) آمد (14) . پس محمّد قاسم فرمود، تا بر هر يك دوازده درم سنگ نقره مقرر كردند كه مال ايشان نهب (15) شده است.

پس دهقانان و رئيسان را بر تحصيل مال معامله نصب فرمود، تا از شهر و روستا (16) اموال در ضبط آرند. ايشان را قوّتى و استظهارى باشد.

(1) م: امروز آنچه در اسلام آيند

(2) اين جمله در نسخه م موجود نيست. و نسخه س عدد واحد استعمال كرده

(3) س: برود؛ م: اجداد مى روند

(4 - 4) اين جمله در نسخه س موجود نيست

(5) م ندارد: مقاومت

(6) ب: گريز؛ ك‍: گزيد؛ و در سائر نسخ: گزند

(7) س: افتاد

(8) ب س ك‍م: برهمناباد بر

(9) ب س ك‍م: رضاى او

(10) س: نهادند

(11) س: معين كرد

(12) س: تسخير

(13) ب: تعداد

(14) س: آمدند

(15) ك‍م: نهيب

(16) ب ك‍: روساى؛ س: ديهها