نبشته (1) محمّد قاسم بجانب داهر

بسم الله الرّحمن الرّحيم: اين مكتوب از محمّد قاسم ثقفى كه كَشندهء انتقام مسلمانان از متمرّدان و متعنّدان است، بنزديك كافر و جاهل و مُنكر و متكبر (2) كه بتداول زمان بى وفا و غرور (3) ايّام با جفا [مغرور شده است] ، داهر بن چچ برهمن غدّار. امّا بعد ببايد دانست كه آنچه از سرِ جهالت و غايت حماقت در قلم آورده بود (4) ، و بر راى ركيك خود مستعجب و مفتون گشته است (5) رسيد، و بر مضمون احوال و مقال كه ياد كرده بود (4) وقوف پيوست (6) ، و آنچه بجهة قوت و شوكت و عدّت و آلت و اهبت (7) فيل و سوار و حشم نبشته بود (8) هر يك معلوم و مفهوم گشت (9) . ما را هم حول و قوت بكرم الهى و عدّت و اهبت (7) بفضل پادشاهى است و لا حول و لا قوّة الّا بالله العلىّ العظيم، فكيدوا لك كيدا ثمّ لا ينظرون، إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ، وَمَكَرُوا وَمَكَرَ اللهُ وَاللهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ، وَلا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ، كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللهِ وَاللهُ مَعَ الصّابِرِينَ. اى تو عاجز! از سوار و فيل و حشم چه نازى؟ آنچه فيل است ذليل و عاجزترين همه عدّتهاست و ضعيف ترين جمله مكائد و غوائل (10) ، و پشّه را كه ضعيف ترين حيوانات است از خود دور نتواند كرد. و آنچه به اسبان و سوار معجب شدهء، ايشان حزب الله اند (قوله تعالى) (f 58 b) فَإِنَّ حِزْبَ اللهِ هُمُ الْغالِبُونَ، وخيل الله وفرسانها هم المنصورون.

(1) ب س: نوشته

(2) ب: متكبر و مستكبر؛ س: منكر و مستكبر؛ ك‍م: منكر و مستنكر

(3) كذا في النسخ، بايد «مرور» خوانده شود

(4) پ س: بودى

(5) س: گشته

(6) س: توقف يافته شد

(7) ب س ك‍م: ابهت

(8) پ: نوشته است؛ س: نوشته بودى

(9) س: گرديد

(10) م: مكائل و عوائشه