بسمه تعالى
تاريخ قديم سند در زير اطلال و تودهاى خاكى مدفون است كه در طول و عرض اين سرزمين ديده مى شود. حفره ها و اكتشافات جديده در «موهن جو درو» (تودهء موهن) و «چنهو درو» (توده چنهو) و «جهوكر» بكلى ثابت كرده كه در ازمنه ماضيه ملك سند را حضارتى و تمدنى بوده كه با مدنيتهاى سابق دنيا همسرى داشت بلك از آنها اسبق و اقدم بود. اين هنوز آثار صبح است، اما وقتى كه ادارهء عاديات تمام اين تودها را حفر كرد و خفاياى اسرار قديم كه در بطون آنها مخفيست منكشف ساخت، واضح خواهد شد كه وادى سند در عصور خاليه تمدنى داشته كه در وقت خود بى نظير بوده.
اشاراتى كه نسبت بتمدن سند در كتب قديم هنود مانند رگ ويد و مهابارته و غيره يافته مى شود بر آبادانئ سند گواهى مى دهد. سيصد و بيست و پنج سال قبل از مسيح عليه السلام كه اسكندر اعظم بر حكام سند مستولى شذ و بتوسط نهر سند ببحر عربى داخل شده و دورهء فتوحات خود را آنجا ختم كرده قرابين را بآلههء يونان گذراند، اين سرزمين خيلى خوشبخت و حاصل خيز بوده، اگر چه آن زمان ملوك الطوائفى بود. ازان عهد تا بانقراض سلسلهء رايان تاريخ سند غالبا مجهول و مبهم مانده است، الّا اينكه در زمان هر شه كه اين سرزمين داخل مملكتش بوده سيّاح مشهور چينى هينن تسانگ در رحلة خود وصف سند و اهاليش كرده و تصريح نموده كه پادشاهان اين سلسله بودهيه (تابعين بودا) از طبقه شودره بودند. ذكر احوال راى سپهرس و راى ساهسى قدرى مختصر و بيان سلسلهء براهمه مفصل و مبسوط