شهادت امير المومنين على بن ابى طالب رضى الله عنه (1) رسيد (2) . از آنجا بازگشتند. چون به مكران رسيدند، معلوم شد كه معاويه بن ابى سفيان خليفه (3) شد.

خلافت معاويه بن أبى سفيان(4)

خلافت (5) معاويه ابن أبى سفيان در شهور سنه اربع و اربعين بود. مصنفان تاريخ (6) از مهلب چنين روايت كردند، و او از هذلى شنيد، و هذلى از قاسم حكايت كرد، و گفت از نصر بن سفيان (7) استماع دارم، كه چون معاويه در خلافت (8) (f 41 a) مستقيم شد عبد الله بن سوّار [العبدى] را با چهار هزار سوار بولاية (ص 67) سند نصب كرد، و حوالت و توليت آن بروى (9) مفوّض فرمود (10) ، و گفت: در بلاد سند كوهى است آن را كيكانان گويند، و آنجا اسبان بلند با هيئت (11) و صورتى موزون مى باشند، و پيش از تو غنائم آن موضع رسيده است، و مردمان غدّاراند و به پناه آن كوه تمرّد و تعنّد مى نمايند. و عمر بن عبد الله بن عمر را بفتح ارمابيل (12) فرستاد، و عبد الله بن عامر را به بصره نامزد كرد، تا بنزديك قيس بن هاشم السّلمى رود، و با او بغزو عمان و اردبيل (13) و جِرْم و كند (14) و تنها (15) با هزار نفر مرد اختيار برود (16) .

(خبر) روايت كند ابو الحسن از هذلى و او از مسلمه بن محارب بن زياد (17) شنيد كه چون معاويه عبد الله بن سوّار (18) را با چهار هزار نفر سوار فرستاد، و در لشكر او هيچ كس آتش نيفروخت، از آنچه زاد (19) ساخته و

(1) ب: عليه الصلاة و السلام؛ پ ندارد: رضه؛ س: عليه السلام

(2) پ: شنيدند

(3) م: پادشاه

(4) م اين عنوان را نياورده؛ ك‍افزايد: رضى الله عنه

(5) م: ولايت

(6) پ: تواريخ

(7) م ندارد: نصر بن

(8) پ: بخلافت؛ م: در مملكت

(9) پ: برو

(10) پ: كرد

(11) پ: بالا بست

(12) س م: ارمائيل

(13) ب: ديول

(14) ب پ س: جرم كند

(15) م: ويهان

(16) ب پ س ك‍م: بردند

(17) م: مسلمة بن محارب بن مسلم بن زياد

(18) م: سوارين

(19) ب: و از آنچه او؛ س: و از آنچه زاد و راحله؛ م: و از انچه زاد بود