و (1) تو در طالع سعد و ساعت موافق اتّفاق اين لشكر كردهء، به تحقيق بهر طرف از ولايت كفّار كه روى آرى ترا مسلّم خواهد شد.

عهد كردن محمّد قاسم بر رعاياى شهر ملتان

پس چون بر اكابر و اعيان شهر ملتان عهد وثيق بكرد، (و) مسجد جامع و مناره بنا كرد، و امير داؤد بن نصر (2) بن وليد عمانى بملتان بامارت نصب كرد؛ و خريم بن عبد الملك تميمى (3) را در حصار برهمپور بر ساحل آب جهيلم كه سوپور (4) خوانند نصب كرد: و عكرمه بن ريحان شامى را در سواد ملتان نصب فرمود (5) ؛ و احمد بن خزيمه (6) بن عتبه (7) مدنى را بحصار اشهار و كرور (8) والى كرد؛ و مالها از راه كشتى روان كرد تا از ديبل در بوزى نهند و بخزانه دار الخلافت رسانند (f 122 b) . و خود بملتان مقام كرد. و قريب پنجاه هزار نفر مرد سوار اختيار قائم شد با عدّت و آلت حرب.

فرستادن ابو حكيم (9) با لشكر ده هزار سوار به قنوج

پس ابو حكيم (9) شيبانى را با ده هزار سوار به [راى] قنوج بفرستاد تا مثال دار الخلافت (10) بدعوت اسلام و مال خزانه بيت المال بر وى عرضه دارد (11) و با وى بيعت كند (12) . و خود با لشكر بر سر حد كشمير كه پنج ماهيات (13) گويند، بموضعى كه پدر داهر، چچ سيلائج، درخت صنوبر و سپيدار (14) يعنى بيد را نهال كرده و داغ نموده بود، آنجا رسيد و آن حد را بتجديد تعيّن كرد.

(1) م: و تواند كه

(2) پ: نضر

(3) پ: بنى تميم؛ م: بن تميم

(4) ب ح: سور برر؛ پ: سور برا؛ ك‍: سور بدر؛ م: سوبور

(5) م: نصب كردند

(6) پ س: جريمه

(7) پ: عينه

(8) ب پ ك‍م: اجتهاد و كرور؛ س: اجتهاد كرد و

(9) م: ابو حكيم؛ سائر نسخ: ابو حليم

(10) م: افزايد: رسانند و خود

(11) پ: دارند

(12) پ: كنند

(13) م: پنج ناهيات

(14) م: سپندان: س: سپهدار؛ ب ندارد: و سپيدار