بمطاوعت و بيعت او مى آمدند. و امثله كه ايشان التماس مى كردند، بمطاوعت عرضه مى داشت، تا جمله سر در ربقهء اطاعت آوردند. و پيش از ايشان چون طاطرس (1) بن بجر (2) بيلمان و سربند (3) ملك كيرج (4) و كهوكه (5) بن موكه صاحب كنبه (6) و قبايض (7) بن طاهر همه (f 82 b) بعز (8) اسلام مشرف گشتند و مال گذار شدند (9) . چون محمّد قاسم (10) بطرف ملتان رفت او (11) همانجا وفات كرد.

و در حديث آورده اند از محمّد حسن (12) كه او روايت كرد: روز اوّل چون علافى از جنگ معاف (13) خواست (ص 135) و از محاربت مسلمانان احتراز كرد، داهر گفت: اگر از جنگ عرب استعفا (14) مى خواهى، با ما باش و طلايه ميكن، تا از كيد (15) ايشان ما را علم مى دهى (16) ، و مكر ايشان را دفع انديشيده شود، و مشاورت دريغ ندارى. پس (چون) علافى با داهر بطلايه رفت (17) كه از حال ايشان تجسّس كند (18) . چون بنزديك لشكر عرب رفتند، عربيان او را طعنه مى زدند. علافى هزيمت شد و بازگشت (19) .

نبشته فرستادن محمّد قاسم بحجّاج بن يوسف

پس محمّد قاسم از ماجراى حال بجانب حجاج مكتوب در قلم آورد و معلوم كرد كه لشكر اسلام از مهران عبره كرد، و با داهر كافر يك تخته (20) مقابل شديم (21) . كافران هزيمت شدند و السلام.

(1) كذا في نسخ ح س ك‍؛ ب: طاهر س؛ پ: طاؤس بن سليمان؛ م: خاطر

(2) م: بحر

(3) پ: سوبند؛ ك‍: سونيذ

(4) ب ح س ك‍: كيوج؛ پ م: كنوج؛ قراءة «كيرج» قياسى است

(5) ب ح س ك‍ندارد: و كهوكه؛ پ: كه

(6) ب س م: كته؛ ك‍: كتر

(7) م: قيان

(8) س: شرف

(9) ب س ك‍م ندارد: و مال گذار شدند

(10) بر وفق نسخه پ؛ سائر نسخ فقط اسم «محمد» دارد

(11) در جميع نسخ: و

(12) ب: حسين

(13) ب س: معافى

(14) ب پ: استغفار

(15) ب: قيد

(16) پ: دهى

(17) جميع نسخ: رفتند

(18) جميع نسخ: كنند

(19) پ: علافيان بهزيمت باز گشتند؛ س: علافي هزيمت شده بازگشت

(20) پ: بيك تخته؛ م: بر يك تخته

(21) م: شدهم