از لحاظ ادب نيز چچنامه پايه بلندى دارد. عبارتش ساده و سليس و بى ساخته است و هيچوقت معانى را فداى الفاظ نمى كند. بعضى جمله ها خصوصا در وصف طلوع و غروب آفتاب با آب و رنگ است و الّا در تمام كتاب مصنف سلاست و عبارت عربى را ملاحظه كرده است. من حيث طرز انشاء اين كتاب رتبهء كتابها مانند سفرنامه و سياست نامه و چهار مقاله و راحة الصدور دارد و براى ادبيات نثريه ايران اضافهء ثمينى است.

نسخ چچنامه بسيار است. دو سه نسخه در متحف بريطانى موجود است.

يكى از آنها نسخهء اليت (Elliot) است كه بنده آن را اساس قرار داده ام و باقى مغلوط و ناقص است. نسخهء چچنامه كه در مكتبهء دانشگاه پنجاب موجود است از نسخه اليت اقدم و اسبق است. لهذا در تصويب متن صفحات هر دو را جداگانه ثبت كرده ام [ (ص) براى نسخه اليت يعنى م و (f) براى مخطوطه پنجاب يعنى پ] و در اكثر جاها قراآت نسخه پ را ترجيح داده ام. و هر جا كه چيزى از عبارت وضع كرده ام نشان و هر جا كه چيزى افزوده ام نشان [] داده ام. بعد ازين دو نسخه نسخهء كتابخانهء بانكيپور (پتنه) يعنى نسخه ب پايه اعتبار دارد. اين نسخه از نسخه ديگر رو نويس شده چنانكه در كلفنش مذكور است. چند روز قبل از انكه بمبئى را بد رود گفتم آقاى پروفسور عبد القادر سرفراز از وجود نسخه ديگر بشهر پونه اعلام داد، و بنده گمان قوى دارم كه اين نسخه اصل نسخه بانكيپور است، ولى متاسفانه تا هنوز با وجود كوشش بسيار ميسّر نشد. حالا بتوصيف اين سه نسخه مع نسخ ديگر كه در تصحيح و تصويب متن بكار برده ام خواهم پرداخت.