سلطان الحق، برهان الخلق (1) ، قطب المعالى (2) ، سند الخلافة، ناصر الدّنيا و الدّين، علاء (3) الاسلام و المسلمين، قامع الاعداء و المتمرّدين، ابو الفتح قباجة السلاطين، قسيم (4) امير المؤمنين بياراست؛ و سرادق جلال او با طناب (5) تاكيد [و] قوام (6) تشديد مطنّب و مقوّم (7) ، و مثال (8) اوامر و نواهى او در خطّهاى عالم و (f 5 b) اقاليم (9) بنى آدم مطلق و نافذ گشت، تا (10) طائفه متمرّدان و متعنّدان سر در گريبان عزلت كشيدند، و مخلصان (11) و متّقيان پاى در امن و سلامت آوردند. بحمد الله و منّته (12) كه نظام مملكت و قواعد سلطنت بدرجه ايست كه بهر طرف رايات چرخ آساى (13) او عزم مصمّم كند عروس ممالك بطوع و رغبت دست در گردن آورد (14) ، (ص 8) شعر (15) :
خسروا ملك بر تو خرّم باد ... كُلّ (16) گيتى ترا مسلّم باد
از تو آبادِ (17) ظلم ويران شد ... بتو (18) بنياد عدل محكم باد
خطبه تعظيم يافت از نامت ... همچنين سال و مه معظم باد
و آنچه در ملك جم (19) نبود، ترا ... همه زير نگين مختّم (20) باد
چتر ميمون و همّت عاليت ... سايه دار (21) سپهر (21) اعظم باد
هر دلى كز (23) تو حال (24) عصيان ست ... همه كارش چو زلف درهم باد
تا كم و بيش در شمار آيد ... دولتت بيش و دشمنت كم باد
بيمينت چو ملك (25) داد يسار ... در يسار تو خاتم جم (26) باد
ملك تعالى نظام اين مملكت و رونق اين سلطنت را بر قواعد (27) احكام
(1) پ ندارد: برهان الخلق
(2) م: المعانى
(3) م: علماء
(4) م: قسم؛ ب س كندارد: قسيم
(5) كندارد: طناب
(6) پ: همار؛ م: ضمار تشديد
(7) ك: مقدم
(8) م: امتثال
(9) ك: اقليم
(10) ب س: و
(11) م: مصلحان؛ س: صائمان
(12) ك: المنة
(13) ب اسامى؛ پ ندارد؛ م: شامى
(14) و در جميع نسخ: آوردند.
(15) ب: ابيات؛ س: نظم
(16) ب: كله؛ م: نخل
(17) ب: از ايادى؛ كندارد: آباد
(18) س: بر تو
(19) پ ندارد: جم
(20) پ: خاتم
(21) ب پ: سايه وار
(22) ب پ ح ك: اسم اعظم
(23) كم: از
(24) پ: بر دلى از تو خال
(25) ب: فلك
(26) م: حاتم و جم؛ پ تمام اين بيت را ندارد
(27) پ: قاعده