ص 11، س 9 - 10، شرف الملك رضى الدولة و الدين: يعنى شرف الملك رضى الدين ابو بكر الأشعرى پدر عين الملك. از احوال او چيزى معلوم نشد الّا اينكه او وزير اعظم ناصر الدين قباجه (602 - 625 هـ) بوده و اين رباعى در مدح اوست (عوفى: لباب الالباب، ج 2، ص 425) :

اى صدر بفر ملك عجم چون تو نيافت ... شه صاحب فرخنده قدم چون تو نيافت

بسيار بگشت روز و شب دست بدست ... تيغ و قلم و عدل و كرم چون تو نيافت

عوفى تأليف خود لباب الالباب را در ايام زندگى او شروع كرده، و ليكن در اواخر جلد دويم (ص 425) بعد از اسم او «تغمّده الله برحمته» نوشته؛ ازين واضح است كه شرف الملك در ان وقت برحمت ايزدى پيوسته. - اين فتحنامه: ازين مى نمايد كه اسم اصلى اين كتاب در فارسى «فتحنامه» بوده كه بتصحيف و تحريف نسّاخ مبدل به «چچنامه» شده.

ص 12، س 8 - 10، عين الملك فخر الدولة و الدين: يعنى عين الملك فخر الدين الحسين بن شرف الملك رضى الدين أبى بكر الأشعرى. وى در بداية امر وزير ناصر الدين قباجه (602 - 625 هـ) بوده. در سنه 625 هـ كه ناصر الدين را نظام الملك جنيدى وزير التتمش در قلعه بكّر محصور نمود، و او مرگ را بر حيات مذلّت ترجيح داده خود را از بالاى حصار انداخته در آب مهران غرق نمود، بقاياى حشم و خدم او كه از جمله ايشان عين الملك و برادرش بهاء الدين حسن و عوفى مصنف لباب الألباب و منهاج سراج صاحب طبقات ناصرى بود بخدمت التتمش پيوستند. التتمش عين الملك را وزير پسر خود ركن الدين فيروز شاه نمود. بعد ازين تاريخ چيزى از احوال او معلوم نشد. مى نمايد كه وزيرى علمدوست و با سخا بوده، و عوفى كتاب خود لباب الألباب را باسم او منسوب كرده.

ص 15، س 6، ديبل: يكى از ان شهرهاى قديم است كه اسم آن معروف و ليكن موقعش نامعلوم مى باشد. هر كسى براى تعيين و تشخيص اين شهر