فهرس الكتاب

الصفحة 284 من 313

پايتختش قندابيل بوده. - س 11، اسكلنده: صاحب مجمل التواريخ اينرا «عسقلند» نوشته. اين شهر را با اُچّه قديم مشخّص كرده اند (راجع راورتى: مهران، ص 244 - 255، حاشيه نمره 192) . - س 11، باتيه: اينرا در كتب تاريخ «بهاطيه» نيز مى نويسند. تقريبا مشتمل بوده بر رياست بهاولپور و نواحى آن.

ص 16، س 5، نيمروز: يعنى سجستان يا سيستان.

ص 28، س 12 - 13، سر مهرت راى از تن جدا كرد: صاحب تحفة الكرام گويد كه «اينواقعه قرين سال اول هجرت نبويست (ج 3، ص 7) .

ص 35، س 7 - 9، سكه ملتان: كذا در جميع نسخ، ولى از قرائن مى نمايد كه سكه و ملتان اسماى دو شهر مختلف است، چنانكه بلاذرى نيز آنها را جداگانه بيان نموده. ما بايد كه «سكه و ملتان» بخوانيم.

ص 36، س 4، امير عين الدولة ريحان مدنى: خيلى غريب است كه يك پادشاه هندو شخصى مسلم را حاكم حصار سكّه سازد، مى نمايد كه در ايام چچ بعضى عربها بواسطهء جور حكام امويه گريخته در بلاد سند پناه يافته بودند. كلمه «مدنى» گويا تحريف است براى «مزنى» يا «مدائنى» و الله اعلم بالصواب.

ص 39، س 8، سيويس: سيوى يا سيبى كه الآن در بلاد بلوچستان واقعست - س 9، كيه بن كاكه: صاحب تحفة الكرام (ج 3، ص 8) اين اسم را كبه بن كاكه چنه مى خواند.

ص 47، س 9، جتان و لوهانه: قراءة نسخه پ يعنى «جتان لوهانه» اصحّ مى نمايد.

ص 48، س 12، ارمابيل: ارمابيل يا ارمن بيله را با «لس بيله» تشخيص كرده اند.

حجم الخط:
شارك الصفحة
فيسبوك واتساب تويتر تليجرام انستجرام
. . .
فضلًا انتظر تحميل الصوت