مهما يكن اين بحث طوالت دارد و محتاج تحقيق زيادى است، و ما آن را بموقع ديگر عقب مى اندازيم، و در كتاب خود «سند تحت سيطره عرب» مقاله اى مبسوط بر آن خواهيم نوشت، ان شاء الله العزيز.

ص 15، س 7، كيكانان: يعنى اهل كيكان. در كتب عربيه اينرا قيقان مى نويسند، و من حيث موقعش آن را به قلات حالى مشخّص كرده اند (لسترانج: ممالك خلافة شرقيه، ص 332) - س 8، برهمناباد: خرابه هاى اين شهر قديم، كه در ايام تسلط عرب باسم «منصوره» موسوم شد، هشت ميل در مشرق رويهء شهداد پور و تقريبا پنجاه ميل در شمال و مشرق رويه حيدر آباد است. البيرونى در كتاب خود «تاريخ الهند» (ص 21 و غيرها) اسم اين شهر را «بهمنوا» يا «بمهنوا» مى نويسد. چجنامه نيز تهجئ اين شهر را «بمن» (بمنواه) يا «بابن واه» (بابراه) نوشته، و در زبان سندى آن را «بانبهراه» گويند. ياقوت (معجم البلدان، ج 4، ص 603) «و همناباد» نوشته. صاحب مجمل التواريخ گويد كه اين شهر را بهمن دراز دست، پادشاه عجم، بنا نهاد (Fraginents Arabic - et - Persans relatifs AL,lnde Ancienne,p. 15) - س 8، حصار نيرون: در زبان سندى آن را «نيرن كوت» گويند. بر وفق صاحب تحفة الكرام (ج 3، ص 177) شهر حيدر آباد جديد بر موضع نيرون واقع است. و ليكن از آنجائي كه شهر حيدر آباد بر ساحل شرقئ مهران واقع است، تشخيص نيرون با حيدر آباد نادرست مى نمايد. گمان قويست كه بلده جهرك كه پائين تر بر ساحل غربئ مهران واقع است جايگاه نيرون بوده، زيرا كه آنجا نشانهاى بعضى بتكدهاى بدهگان (Stupas) تا هنوز موجود است. يا اينكه در آن زمان رود مهران بشرق حيدر آباد جريان داشته. - س 10، سيوستان: الآن باسم «سهوان» يا «سيوهن» مشهور است - س 10، بودهيه: در كتب تاريخ و جغرافيه عربى اينرا «بُدْهَة» نيز مى نويسند (ياقوت، جلد 1، ص 527) .