المعروف بمهران السند في مدينة شاكره من أعمال المنصورة في البحر الهندى، و ذلك على مقدار يومين من مدينة الديبل».

پس بر وفق مسعودى در ميان ديبل و مصب مهران مسافت دو روزه يا بر وفق البيرونى دوازده فرسنگ بوده. لهذا اگر شاكره (حالا ميرپور شاكره) را با لاهرى بندر مشخّص كنيم، تعيين موقع ديبل خيلى سهل مى شود. چونكه فاصله بخط مستقيم در ميان ساكره و گسرى بندر تقريبا دوازده فرسنگ يا 36 ميل مى شود، بايد محل بندر ديبل را همين جا فرض كنيم. اليت (Elliot) نيز موقع ديبل را نزديك كراچى قرار داده است، اگر چه او دلايل ديگر پيش آورده. در ميان گسرى بندر و كلفتن (Clifton) مقبره ايست باسم مقبرهء عبد الله شاه كه عامّه گويند با لشكر اسلام براى فتح سند آمده بود. همانا آن قبر عبيد الله بن نبهان است كه حجاج او را قبل از بديل بن طهفه براى تسخير ديبل فرستاده بود (بلاذرى، فتوح البلدان، صص 435 - 436) .

اينست خلاصهء كلام ما. نويسندگان اروپى بظن خود تخمين زده اند. هيگ موقع ديبل را بخرابه هاى كاكَرْ بكيره نزديك ميرپور ساكره قرار داده است (كتاب مذكور بالا، صص 46 - 47) . امّا احتمال قويست كه اين جايگاه لاهرى بندر بوده. و راوَرْتى (Mihran of Sind، حاشيه 315 صص 317 - 323) آن را در نزديكى پير پتهه نهاده است، و درين نظريه با صاحب تحفة الكرام مطابقت دارد، زيرا كه او شيخ پتهه را در دو سه جا (ج 3، ص 247، 252) «ديولى» خوانده است، و در صفحه 254 گويد كه «مخفى نماند كه بندر لاهرى كه در قديم زمان به بندر ديبل اشتهار داشته غريب شهرى مسكن اشراف كرام و افاضل ايام بوده. اكنون از چند سال [يعنى قبل از 1181 هـ سن تأليف تحفة الكرام] بسبب حوادث دار معه ديار معدوم، و تتمه آباديش منتقل زمين محاذى دهاراجه است» .