عَلَى الْكُفّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ (f 3 b) رُكَّعًا سُجَّدًا، صلوات الله (1) عليهم و رضى الله عنهم اجمعين.

مناقب رسول الثقلين محمّد مصطفى عليه الصّلاة و السّلام ترصيع (2) قلائد اين (3) عرائس (4) و توقيع فواصل (5) اين (6) نفائس را برهانى (7) باهر بود (8) ، و تزيين اين تصانيف و تركيب [اين] تصاريف را دليلى ظاهر. چون فرمان عزّت جلّت قدرته برسول ثقلين و نبى حرمين (9) رسيد كه يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا نِصْفَهُ أَوِ اُنْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا، سيّد (10) ولد آدم و خواجه هر دو عالم، صدر رسالت و بدر جلالت، سالار زمرهء سعادت، شناسدار (11) حقيقت عاقبت (12) چندانى در جاى نماز قيام نمودى كه قدم مبارك ورم كرد، و چهرهء او مزعفر شد، تا پيك حضرت و طاؤس مملكت، جبرئيل امين صلوات الله و سلامه عليه (13) ، با فرمان الهى وصول كرد و گفت: اى (14) مقدّم مرسلان و تاج متّقيان و مقبلان (15) [ص 5] و قدوه صدّيقان، مثالى از درگاه (16)

(1) پ ندارد: الله

(2) م: ترضيع

(3) م: قلائدان

(4) پ: عرايش؛ م: غرائس

(5) پ: فوائل؛ م: ابدان

(6) م ندارد: اين

(7) م: بربيانى

(8) م: بودند

(9) م: برسول الثقلين و ذي الحرمين

(10) پ ندارد: سيد؛ م: بسيّد

(11) پ: نامدار؛ م: شنائدار

(12) پ: عافيت

(13) م: صلوات الله عليه و سلامه

(14) م: اين

(15) م ندارد: و مقبلان

(16) تمهيد نسخ ب س قبل از كلمهء «ذو الجلال» اينطور است: «الحمد و سپاس بيشمار مر پروردگار واحد القهار و غفار آمرزگار را كه دارنده زمين و آسمان و نگاهدارندهء عالم و عالميان است، كه چندين صورت موافق و مختلف را از عالم عدم بعرصهء وجود آورده هر يكى را برنگ ديگر و خو و هنر و پيشه عليحده معين گردانيد، و هر كدام را بحرفت و قسمت خويش خورسند ساخته و درود نامعدود و صلوة نامحدود بر رسول و سرور و سالار و صفدر زمره انبياء و اولياء و شفيع روز جزاء براى مشتى گناهكار كه ايزد تبارك و تقدس در كلام مجيد و فرقان حميد وصف او فرموده «وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ» و نيز عزت و عظمت او را بجلال ...» و تمهيد نسخه كه همين طور است:

«اصناف حمد و سپاس و انواع شكر و ستايش خداوندى را سزد كه طبقات آسمان بنجوم آراسته و صفحات زمين بمردم پيراسته، كسوت حيات بمقادير انسان كه الانسان