واز واجه وامهاته، يكجا هجرت كرد، ومال وفرزندان، فداى مصطفى كرد، ورسول عليه السّلام در آخر حيوة، او را امامت فرمود، وبعد از مصطفى باجماع صحابه بخلافت نشست، ودر عرب هر كه مرتد شد، همه را كشت، ودر ايام خلافت او بحرين، و ... [1] بحر، واز عراق بعضى از حواليه باديه عرب، وبعضى از شام وحمص واجنادين [2] از زمين فلسطين گشاده شد، مسيلمه كذاب، واسود كعب كذاب را بكشت، وآخر عمر، پانزده روز رنجور گشت، ودر سال سنه ثلاث عشر من الهجره برحمت حق پيوست واو را در جوار مصطفى صلّى الله عليه وسلّم در حجره عايشه رضى الله عنها دفن كردند، ومدت خلافت او، دو سال وسه ماه وده روز بود، والله اعلم بالصواب.

الثانى عمر الفاروق رضى الله عنه

عمر خطاب رضى الله عنه، نام پدر عمر خطاب بن نفيل بن عبد العزى بن قرط بن رياح بن عبد الله بن رواح بن عدى بن كعب بن لوى [3] بود، در نسب به هشت پدر، به نسب مصطفى صلّى الله عليه وسلّم مى پيوندد، وكنيت او ابو حفص، ومادر او حيثمى بنت هاشم بن المغير المخزومى [4] بود، وروايت اهل حجاز آنست:

كه او سپيد رنگ بغايت بود، دراز بالاء، اصلع سر، لعل رخسار، وبروايت اهل عراق، سياه چرده بود به اتفاق، وبهر دو دست شكار توانستى كرد، واو بيست وپنج ساله بود كه اسلام آورد، در سنه ست من الهجره، مصطفى صلى الله عليه وسلم دعا كرده بود كه اللهم اعز الاسلام بابى جهل بن هشام او بعمر بن الخطاب در حق عمر رضى الله عنه مستجاب شد، مردى عظيم با صلابت بود وخواهر او

[1] در اين جا يك كلمه بصورت (اسباب) خوانده ميشود.

[2] اصل: احاو بن، از روى طبرى وبلاذرى نوشته شد.

[3] كذا، طبرى: عمر بن الخطاب بن نفيل بن عبد العزى بن رياح بن عبد الله بن قرط بن رزاح بن عدى بن كعب بن لوى. مسعودى: عمر بن الخطاب بن نفيل بن عبد العزى بن فرط بن رباح بن عبد الله بن رداح بن عدى ابن كعب ... (مروج ص 417 ج 2) درين اختلاف روايات قول طبرى والكامل از طرف مورخان موثق شمرده شده است، چنانچه مجمل والكنى والاسماء هم با طبرى همنواست، ومحقق قندهارى نويسنده ابجد التواريخ وعلامه شبلى مولف الفاروق هم موافق بطبرى نوشته اند محقق قندهارى مى نويسد: نفيل مصغر، رياح بكسر الراء. وبالتحتيه، قرط بضم القاف، رزاح بفتح الراء (ابجد. ص 6) .

[4] طبرى والكامل: حنتمه بنت هاشم بن المغيره. مروج مسعودى: خيثمه بنت هشام.