الاول ابو بكر الصديق رضى الله عنه

ابو بكر صديق رضى الله عنه. نام او عبد الله بود، ونام پدر او عثمان بود، وكنيت او ابو قحافه بود، وولادت او بعد عام الفيل بود سه سال، واول كس بود كه اسلام آورد، واز مصطفى صد وچهل ودو حديث روايت كند، ويار غار مصطفى بود وحق تعالى او را صاحب محمد ميگويد بقوله: ثانى اثنين إذ هما في الغار [1] وبقوله تعالى: اذ يقول لصاحبه لا تحزن ان الله معنا. [2] ومناقب او بسيار است واحوال او بعضى در ذكر خلافت او گفته شده است، ووفات او در بيست وهفتم ماه جمادى الاخرى سنة ثلاث عشر [3] بود، وعمر او شست وسه سال بود، ونامهاى فرزندان او عبد الله [4] وعبد الرحمن ومحمد وعايشه وام كلثوم، واسما مادر عبد الله زبير، رضى الله عنهم، والله اعلم.

الثانى عمر بن الخطاب رضى الله عنه

مادر او خيثمه بنت هاشم مخزومى [5] بود، وولادت او پيش از فجار [6] اعظم بود، به چهار سال، وآن حربى بود در عرب كه در شهر حرام افتاد در جاهليت، ودران حرب فجور بسيار رفت، وعمر رضى الله عنه بعد از پنج سال از ظهور نبوت، اسلام آورده بود، چون سى ونه تن اسلام آورده بودند عمر اسلام آورد، چهل تن شدند، واسلام آشكارا كرد، واو پانصد وسى وهفت حديث از مصطفى روايت كند. اسماء اولاد او [7] : ابو عبد الله، وعاصم، وزيد اكبر، وزيد اصغر، وعبد الله وعبد الرحمن اكبر واصغر، وكنيت او ابو شحمه بود. [8] ودختران او پنج بودند، وشهادة او آخر ذى الحجه سنه ثلاث وعشرين.

الثالث عثمان بن عفان رضى الله عنه

عثمان عفان رضى الله عنه، مادر وى اروى بنت كريز [9] بود، وولادت او بعد از ميلاد مصطفى عليه السّلام بود باندكى. واو شوهر دختر مصطفى صلّى الله عليه واله وسلّم

[1] قرآن، التوبه 40

[2] قرآن، التوبه 40

[3] در اصل خوانده نمى شود از مبحث سابق گرفته شد اما تاريخ وفات ابو بكر «رض» بقول طبرى ومجمل 22 جمادى الاخرى است.

[4] اصل: ابو عبد الله ولى در طبرى وغيره: عبد الله

[5] نسخه پنجاب: كذا به مبحث خلافت عمر «رض» رجوع شود.

[6] اصل: بحار.

پ: بخاز. ولى صحيح آن فجار است، مطابق بقول جمهور.

[7] به حاشيه مبحث خلافت عمر رض رجوع شود

[8] مرجع ضمير او عبد الرحمن اصغر است كه بقول مسعودى بو شحمه كنيت داشت.

[9] اصل: كو [؟] ر، از طبرى وغيره نوشته شد.